Geplaatst in Expressief, Poëzie

Essentie Van De Ziel

Wat is nu een huis
anders dan wat stenen
een gestapeld geraamte
muur, woonlaag en dak

Een huis
blokkendoos
gevuld met snuisterijen
gebloemde tuin en ruim terras

Wat is nu een persoon
anders dan een vleesmachine
aangedreven door een pomp
onvermoeibaar kloppend

Een persoon
tweebenig dier
geconditioneerd
gedreven door instinct

Wat is nu een ziel
anders dan…

Anders!

Ineens is alles anders
een huis wordt een THUIS
een persoon wordt een MENS
gevoel komt tot leven

Dat is onze ziel
onzichtbaar, ongrijpbaar
maar essentieel
voor wat ons bindt

Geplaatst in Avans, Columns, Compassie, Expressief, Persoonlijk

Avans United

Om zes uur laat mijn gsm een bedrieglijk zacht deuntje horen met de verborgen harde boodschap: OPSTAAN meid! Zo blind als een mol in het harde spaarlamplicht de knop van mijn PC vinden, knipperend met droge ogen de mail doornemen, onder de douche wankelend verder wakker worden en dan vanaf zeven uur schrijven. Sinds Nieuwjaar doe ik namelijk mee aan een challenge, zodat ik iedere dag een post schrijf op mijn Engelse blog. Hoe gek kun je zijn? Met moeite lukt het me te stoppen om kwart voor acht. Tijd voor Avans!

Het klinkt misschien gek, maar dit ochtendritueel geeft me energie, balans en inspiratie. En dit heb ik hard nodig: de afgelopen weken zijn namelijk op zijn mildst gezegd turbulent geweest. Energie slurpend. Hectisch. Onrustig. Mentaal belastend.

Het leek een routine kwestie. Een van de vele mails na de kerstvakantie. Even aandachtig bestuderen, een oplossing zoeken en klaar is Kees. Oké, handig, we noemen het Case Kees. Het was echter geen doorsnee mail. Case Kees gaat over het ontdekken van creatieve, doch niet zo recht-door-zee praktijken. Van een storm in een glas water. Een storm die onder een loep ineens opborrelt en over het glas heen stroomt. Van een zich steeds verder uitbreidende inktvlek die onuitwisbare sporen achterlaat, zowel bij Kees als bij degenen die er nauw bij betrokken zijn. Het is een case van onnodig verdriet, bedrog, ellende, irritatie, zelfs woede en wanhoop. Case Kees gaat over fraude.

De emoties hierover zijn in de loop der weken bij alle partijen hoog opgelopen, zeker na steeds nieuwe ontwikkelingen. “Laat het los, het is ‘maar’ werk,” wordt dan gezegd, maar dat is lang niet altijd eenvoudig. Je praat er op je academie over, je vertelt het thuis. Natuurlijk gaat het over werk, over je baan. Over je bijdrage aan het gehele proces van studentbegeleiding. Een gezonde professionele afstand bewaren gaat normaal heel goed, maar sommige zaken – en sommige studenten – raken je recht in je hart.

Je werkt met jonge mensen die volop in ontwikkeling zijn, kwetsbaar zijn. Je gaat twijfelen aan je acties. Heb ik alles wel zorgvuldig behandeld? Had ik het kunnen voorkomen? Had ik misschien wel een oogje dicht moeten knijpen? Dit soort gedachten, de zorg om een medemens, het heen-en-weer geslingerd worden tussen medeleven en verontwaardiging, tussen vertrouwen en wantrouwen. Dat kost zo vreselijk veel energie.

Inmiddels is de vlek tot stilstand gekomen en begint hij aan de randen zelfs op te drogen. De inkt heeft zijn lijnen getrokken, is omgevormd tot woorden en begrippen. Het proces gaat verder, met helderheid en rust.

Gelukkig geeft Case Kees ook blijk van een zeer grote betrokkenheid en vasthoudendheid, van zorg, zorgvuldigheid en bezorgdheid voor het welzijn van studenten en medewerkers vanuit alle hoeken van Avans.  Wat hebben we kanjers in ons ijzersterke Avans team. Mensen, jullie zijn geweldig, dapper en doortastend, oprecht, eerlijk en vol compassie. Ik kan me geen betere collegae wensen.

Leve Avans United!

Heb jij ook iets dergelijks meegemaakt? En wat deed dat met jou?

Geplaatst in Compassie, Expressief

Moeras

Waarom doe je dit nou toch? Je haalt je zoveel problemen op je nek, en je schouders zijn niet sterk genoeg om ze te dragen. Was toch gewoon eerder naar me toe gekomen in plaats van in paniek te raken. We waren er samen wel uit gekomen, net als in de reclame. Al ging het niet over stoppen met roken.

Nu is het te laat. Je hebt jezelf in de nesten gewerkt – en dan heb ik het niet over een warm veilig nest. Steeds dieper, steeds verder weg zakkend in een moeras. En dit moeras is vasthoudend, het laat je niet zonder meer gaan. Je bent er met open ogen in gewandeld en zoekt nu wanhopig naar een uitweg.

Red je zelf en geef het toe. Vertel gewoon de waarheid, gooi het er allemaal maar uit en recht je schouders. Die problemen zullen niet vanzelf weggaan, maar we kunnen ze wel met je delen, samen naar een oplossing zoeken.

Ach jongen toch, ben dapper en kom op voor jezelf. Vecht, zodat je morgen met opgeheven kin de wereld tegemoet kunt treden. Wij kunnen de waarheid niet meer zien in de spiegels van je ziel, ik hoop dat je het zelf nog wel kunt. Vecht, vecht, je bent het waard…

~ voor B.
Geplaatst in Columns, Expressief, Humor

Historie der Communicatie

Oogcontact

Stel je een steppe voor waar mammoeten zij aan zij lopen met dinosauriërs. Waar wolkenmassa’s aan de hemel drijven en de mens nog een speelbal is van de elementen. Opstaan met de zon, naar bed gaan met de maan. Nou ja ‘bed’, wat takken en bladeren in een grot. Maar zelfs zo’n koud hol kan een thuis worden als je hem deelt met iemand van wie je houdt. Of met wie je op jacht gaat. Om dit samenwonen en -werken plezierig te laten verlopen, zal enige vorm van communicatie moeten bestaan. En iedereen weet dat ogen spreken. Maar al gauw hadden we hier niet meer genoeg aan.

Gebarentaal

De expressieve mogelijkheden van onze kijkers zijn redelijk veelzijdig: je kunt vrolijk kijken, boos, smekend, verliefd of verveeld. Je kunt ze laten rollen, sluiten, knipogen en wijd opensperren, maar daarmee houdt het dan ook op. De communicatie bleef beperkt, dus al snel betrok de oermens zijn handen bij het contact met zijn medemens. Hij merkte op dat anderen in dezelfde richting keken als hij ergens naar wees. Dat ze stopten als hij zijn hand ophief. Dat ze begonnen te lachen als hij zijn duim opstak. Zelfs de sabeltandtijgers knielden gedwee voor hem neer als hij zijn duim naar opzij stak. Nog steeds gebruiken wij dit lift-signaal.

Spraak

Op zekere dag liet de oermens een rotsblok op zijn voet vallen. Hij sperde zijn mond ver open en een machtige gil kwam tot leven. De overburen kwamen op zijn geroep af om te zien wat dat voor vreemd geluid was. Hmmm, de man streek nadenkend over zijn kin (en voet). De dag erna werden zijn tenen niet belaagd, maar was het toiletpapier op. Weer gilde de man en weer kwam de buurman aansnellen. Geluid maken bleek toch wel handig te zijn. Al snel verzonnen ze de gekste woorden en zinnen. Spreken was een prima manier om te communiceren, zelfs op redelijke afstand.

Rooksignalen

Al snel verspreidde de mens zich verder en verder, klauterend, jagend, landbouwend. Toen, het was op een dinsdag geloof ik, gebeurde er iets opmerkelijks. Een Native American, S. Quaw genaamd, liet een sappige bison-lendebiefstuk aanbranden. Volledig nutteloze actie zou je denken, maar niets is minder waar! Al gauw walmde de rook en met een gil van schrik gooide de vrouw een doek over de braadpan. Even later haalde ze hem er weer af, benieuwd of het vlees gered was. Maar nee, de vlammen laaiden weer op. Hup, weer die doek eroverheen. Een paar minuten later hoorde ze hoefgetrappel en zag ze haar man in razende vaart op haar af galopperen. ‘Wat is er aan de hand?’, vroeg hij, terwijl hij zich van zijn mustang liet glijden. Hmmm dacht ze. De rooksignalen waren geboren.

Brieven

Vanuit Egypte kwamen de hiërogliefen en papyrus over water en land. Sierlijke tekens, prachtige symbolen. Voor het eerst konden boodschappen vastgelegd en over grote afstand vervoerd worden. Ook al vlogen je kinderen uit, je kon toch met hen in contact blijven door een brief te sturen. Deze werden eerst per Pony Express vervoerd, en na uitvinding van het wiel ook per postkoets, auto, trein, vliegtuig. Brieven vertelden een geheel eigen verhaal, een persoonlijke boodschap over oneindige afstand.

Telefoon, GSM, internet, SMS, email, MSN, Skype, Irc, Hyves, Facebook, iPad, Blackboard 9.0…

De afgelopen decennia is communicatie in een stroomversnelling geraakt. Soms lijkt het wel een natuurramp, het is haast niet bij te houden. Deze geschiedenis is recent en ik hoef dan ook niets meer uit te leggen. Maar wees niet bang: je verdrinkt niet in deze stroom! Laat je ontspannen meevoeren en kom aan land als het nodig is. Gewoon alles uitzetten en met je partner een glas wijn drinken op de bank. Dan is de cirkel weer rond: oogcontact…



Geplaatst in Expressief, Inspiratie

Ik post iedere dag in 2011!

Mijn woord voor 2011 is ‘Expressie‘.

Met dit woord als inspiratie heb ik besloten dat ik meer wil bloggen. En in plaats van dit alleen maar te denken, start ik gewoon vandaag. Ik zal een maal per dag posten op mijn Engelse blog Figments of a Dutchess.

Hier, op Drieske Dartelt schrijf ik (minimaal) een maal per week.

Ik weet dat het niet gemakkelijk zal worden. Maar van de andere kant is het ook ontzettend leuk, inspirerend en fantastisch. Daarom beloof ik dat ik gebruik zal maken van The DailyPost en de community van bloggers die worstelen met dezelfde uitdaging als ik. Ik zal hun hulp vragen als dat nodig is en anderen stimuleren waar en wanneer ik maar kan.

Mocht je regelmatig een kijkje nemen op Figments of a Dutchess, dan hoop ik dat je me bij zult staan met reacties, ‘likes’ en aanmoedigingen.

Hartelijke groet,
Marion

Geplaatst in Expressief, Inspiratie, Persoonlijk

Wat is jouw woord voor 2011?

In 2011 ga ik stoppen met roken! Of in ieder geval minder roken. Och, dat ene sigaretje bij een feestje mag best. Weet je wat ik ook ga doen? Lijnen! En meer bewegen! Minimaal drie keer per week naar de sportschool. Behalve als ik te moe ben. Of als het regent. O ja, ik drink helemaal geen alcohol meer! Of alleen bij een feestje – samen met dat ene sigaretje. Hmm misschien alleen in het weekend? Een glas rode wijn per dag is toch niet zo slecht? Best goed eigenlijk!

Werken goede voornemens? Vaak niet!

Goede voornemens, wie kent ze niet. De meeste voornemens werken via het DOEN >> HEBBEN >> ZIJN model. Als ik dit DOE (bijvoorbeeld lijnen), dan HEB ik meer zelfvertrouwen (word slanker) en BEN ik zekerder. Door middel van een actie ga je je streefdoel halen… of niet? Het grote probleem is dat het behalen van het einddoel afhankelijk wordt van deze ene basisactie. Lukt het je niet om te lijnen, of om het roken te laten, dan zijn de goede voornemens weer voor een jaar mislukt. Het gemiddelde goede voornemen wordt een doel op zich en raakt niet de kern van je streven – de persoon die je wilt ZIJN.

Dit jaar gaan we het dan ook anders doen: we richten ons meteen op de kern van ons verlangen, het einddoel. De beste volgorde om positieve veranderingen in je leven te creëren, is het ZIJN >> DOEN >> HEBBEN-principe. Als je begint met een verandering op het ‘zijn’ vlak, volgen het ‘doen’ en ‘hebben’ makkelijker.

Een nieuw ritueel

In plaats van al die plannen en voornemens, gaan we een woord uitkiezen dat ons door het hele jaar gaat leiden, onze toetsteen. Een woord dat ons herinnert aan wie en wat we willen ZIJN in dit nieuwe jaar. Dit betekent niet dat we geen actie nemen (het ‘doen’), maar wel dat onze acties geïnspireerd worden vanuit het ‘zijn’-niveau. Jouw woord wordt je leidraad, je vriend, en niet een strak onbuigzaam ontmoedigend voorschrift.

Welk woord moet ik kiezen?

In de lijst hieronder vind je wat ideeën. Lees de lijst rustig door en kijk welk woord er voor jou uitspringt. Denk er een paar dagen over na en laat het door je hoofd spelen en zweven. Past het woord bij je? Heb je een beter woord gevonden?

Zo kan het zijn dat je in het nieuwe jaar af wilt van alle rommel in huis. ‘Dit jaar ga ik mijn huishouden beter organiseren’ zou dan je goede voornemen zijn. Maar we zoeken naar een woord, slechts één woord. Daar zit je dan, tussen de puinhopen, en denkt na over jouw woord. ‘Organisatie’ zou in je op kunnen komen.

Maar als je het in een breder verband beziet, zou ‘Loslaten’ misschien wel een veel betere term kunnen zijn om als maatje te hebben de komende twaalf maanden. Waarom heb je de spullen zo lang bewaard? Wil je ze allemaal echt houden? Als je iedere keer focust op ‘Loslaten’, kan het zelfs zo zijn dat het nog voor méér dingen gaat leven. Heb je een oude wrok tegenover iemand? Laat het gaan! Vanuit deze gedachte ga je anders leven, ga je andere acties nemen en voel je je ook anders!

Jouw woord voor 2011

Bedenk zelf een woord of kies een uit deze lijst:

Aandacht – Aanvaarding – Aanwezigheid – Accepteren – Actie – Avontuur – Balans – Beheersing – Bereidheid – Bewustwording – Bloei – Creativiteit – Creatie – Dankbaarheid – Discipline – Duidelijkheid – Eigenliefde – Evenwicht – Flexibiliteit – Focus – Geduld – Geestelijkheid – Geluk – Genezing – Genot – Gezondheid – Gratie – Groei – Integriteit – Inspiratie – Ja – Keuze – Koekoek – Kracht – Lachen – Levenskracht – Liefde – Listigheid – Lol – Loslaten – Luister – Mededogen – Moed – Moeiteloosheid – Nee – Ontdekking – Ontspanning – Ontwikkeling – Ontzag – Openheid – Orde – Organisatie – Overvloed – Overweging – Pionier – Relativeren – Rijkdom – Risico – Ritueel – Ruimte – Rust – Schoonheid – Toestaan – Tolerantie – Thuis – Veelzijdigheid – Verandering – Vergeven – Vergiffenis – Verplichting – Verrukking – Vertrouwen – Volharding – Vrede – Vreugde – Vriendelijkheid – Vriendschap – Vrijgevigheid – Vrijheid – Vrijlaten – Welzijn – Weten.

Het jaar 2011 zal voor mij in teken van EXPRESSIE staan. Dit woord vormt voor mij een inspiratiebron tot scheppen, creëren, schrijven. Expressie om van gedachten te kunnen wisselen met anderen, in woord en daad.

Wat is jouw woord voor het nieuwe jaar? Wat zal jouw leidraad worden in de komende maanden? Voel je vrij om het hier te delen.

Een heel gelukkig en gezond 2011!

~ Geïnspireerd door Christine Kane ~

Geplaatst in Columns, Expressief, Poëzie

Schone lei

Tijd vliegt, zegt men. Maar soms kruipt de tijd traag als een slak voorbij, zodat je het arme beestje wel een handje vooruit zou willen helpen. Andere keren – op heel speciale momenten – ontstaat juist de wens om de tijd helemaal stil te zetten.

Een vluchtig en relatief begrip, dat ‘tijd’. Heb jij ooit tijd gezien? Een flits in je ooghoeken, of een wazige plek die naast je zweeft? Iets dat je nog net kunt waarnemen als je je snel omdraait? Waar gaat de tijd naar toe en hoe neemt hij onze ervaringen mee? Eigenlijk bestaat ‘tijd’ helemaal niet. Het is gewoon een aaneenschakeling van gebeurtenissen met een regelmaat die afgeleid is uit de natuur.

Wat we er ook van vinden, de tijd wacht op niemand… en we naderen alweer het einde van het jaar. December, een donkere gure maand. Sneeuw bedekt de tuinen, ijzel en kou teisteren ons dagelijks. Maar binnen wacht de warmte. Binnen wachten gezin, familie en vrienden, heerlijk eten en lekkere drankjes.

Er is tijd en aandacht voor elkaar, om stil te staan bij de afgelopen twaalf maanden en vooruit te zien naar de volgende. Om te beseffen dat geluk niet groot hoeft te zijn. Dat we ieder jaar, iedere week en zelfs iedere dag bewust keuzes kunnen maken. Een tijd om stil te staan bij alles dat we hebben en dat we samen kunnen delen.

Het nieuwe jaar is een nieuw begin, een schone lei. Maar daaronder zie je nog vage afdrukken. Al deze ervaringen en belevenissen – vrolijke, gelukkige, maar ook verdrietige en misschien betreurenswaardige – hebben je gevormd tot de persoon die je nu bent. Laten we in deze feestmaand niet piekeren maar genieten, niet vergeten maar vergeven! Onszelf en anderen.

Fijne kerstdagen en een gelukkig 2011!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Blanke sneeuw als een onbeschreven blad
Weerloos ontvankelijk voor nieuwe waarden
IJskristallen schitteren in de vrieskou
Schetsen een witte sterrenhemel op aarde

Vroege vogel ontwaakt in ochtendgloren
In donzige verentooi trekt er op uit
Hopt gevorkte krassen in het wit
Afdrukken van queeste naar wat buit

Diepere voetstappen verschijnen aan de rand
Vormen een nieuw pad kris door de krassen
Een voetbal rolt tussen kinderschoenen
Die uitgelaten rennen met grote passen

Doorploegd aan het einde van de dag
Blad volgeschreven zonder spijt
Het leven laat immers sporen na
Vervagende herinnering aan sereniteit

Dan ‘s nachts onder volmaakte stilte
Sluipen dreigende wolken naderbij
Een gordijn van sneeuw dwarrelt
Sluit zich aaneen tot een schone lei



Geplaatst in Expressief

Kleur in de sneeuw

Geplaatst in Expressief, Poëzie

Crisis in een notendop

Geld, geld, geld, GELD
Is dat nou het enige dat telt?

Het stroomt er trager in dan uit
Voor je het weet heb je geen duit

De wasmachine heeft grote kuren
Straks staat dat ding bij de buren

Shirts en handdoeken gaan nog wel
Maar een dekbed is voor hem een hel

Hij slingert en bonkt en maakt kabaal
Gaat zelfs aan de wandel die bak van staal

Kaatje moet een APK en grote beurt
Alweer betalen voor de garage zeurt

Winterbanden erom van vorig jaar
Zijn we voor de sneeuw weer klaar

Maar arm Kaatje wordt al oud
En het is voor haar bijna te koud

Dan de belasting twee keer op de mat
Kieper het maar in het zwarte gat

Ondoorzichtige termen,  leve blauw
U moet toch betalen mevrouw

De feestmaand vraagt om cadeaus
Anders wordt de Kerstman boos

Zolang je iets geeft vanuit je hart
Hoeft het niet duur, maar wel apart

De stralende gezichten om je heen
Geven meer geluk dan edelsteen

Kerstkaarten stuur ik dit jaar niet
En voel maar geen verdriet

Want goede wensen die zend ik wel
Voorspoed, gezondheid, het beste stel

Zolang je lieve familie hebt
En regelmatig met vrienden klept

Een volle donkere dubbele trappist
Met lekker voedzaam eten op de dis

Donzig bed en warme douche
Regelmatig knuffelen met je snoes

Dan minderen de geldzorgen rap
En loop je met veerkrachtige stap

De Lidl is trouwens best goed en leuk
Tover je heerlijke gerechten mee in keuk’

Slechts één verslaving laat mij niet los
Als ik dat niet kan ben ik zwaar de klos

Boeken, boeken, lezen is een must
Zonder woordenbrij heb ik geen rust

Fantasy  en thrillers  zijn onmisbaar
En anders schrijf ik ze zelf maar

Geld o geld, waar ga je heen
Laat me nou toch niet alleen

Ik hoef niet tot mijn oksels nat
Maar wil wel een laagje in het bad

Zwemmen in jou hoeft niet echt
Al klinkt pootjebaden niet slecht 😉

Geplaatst in Cultuur, Expressief

Alternatieve kerststal

Het is dan wel een nepboom, maar toevallig wel kunst!

Tja, ik heb iets met knuffel moose

En ook het hertje kijkt genietend mee.