Geplaatst in Fotogedicht

Rollen omgedraaid

thee, honing, koekjes

bezorgde blik van mijn zoon

beste medicijn

181209thee

foto: internet

Een zacht geklop op mijn slaapkamerdeur. Mijn zoon komt binnen en zet voorzichtig een schoteltje neer, met daarop een kop thee met honing, twee lange vingers en een chocolaatje. De rollen zijn omgedraaid! Ik hijs me overeind, glimlach en bedank hem.

Thee en koekjes, het beste medicijn dat je kunt krijgen. En het werkt!


Ieder weekend schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

Geplaatst in Zeswoordverhalen

Uitzichtsloos

Mijn verhaal over UITZICHT in zes woorden:


UITSLAG.

ALLE HOOP VERDWEEN UIT ZICHT.

180207Uitzichtsloos

afbeelding: Pixabay


schrijfuitdaging

<<  Wil je ook de andere zeswoordverhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast! 😀

 

 

Geplaatst in Doldriest briest

Roomboter

Roomboter, ze proefde het meteen! Die volle zoete smaak, de romige nasmaak. Hoewel het jaren geleden was dat ze het voor de laatste keer gegeten had, herkende ze het nog steeds. Genietend sloot ze haar ogen. Haar paranoïde smaakpapillen hielden haar vast voor de gek. Toen ze haar blik weer op sloeg, keken twee ogen haar vragend aan.

“Hoe is het?”

“Het lijkt wel of de champignons in roomboter gebakken zijn. En het brood is knapperig, heerlijk vers.”

Ze keek naar het bord van haar man, waarop een tosti blauwkaas lag.

“Hoe is jouw eten?”

“Ook lekker.”

Zwijgend concentreerden zij zich op het voedsel, ze hadden er lang op moeten wachten na haar speciale verzoek. Na een paar happen keek ze om zich heen. De terrassen op de markt waren afgeladen vol, en overal liepen mensen met boeken te sjouwen. Met een glimlach keek ze naar haar eigen tas. Een Engelstalige fantasy trilogie -hoewel haar boekenkast nu al uitpuilde- en een dun boekje over Audrey Hepburn. Het zou goed passen bij het grote schilderij.

Even keek ze aandachtig naar haar spiegeleieren, schudde haar hoofd en plukte toen de takjes munt uit het theeglas.

“Die bijen hier zijn niet echt slim,” merkte ze op, terwijl ze nog een hap nam, “die zoemen rond de nepbloemen hier op tafel.” Haar man glimlachte en nam een slok van zijn biertje.

Hoewel de bank er uitnodigend uit zag, was de rugleuning zeer oncomfortabel. En ze was al gebroken door het slenteren over de jaarlijkse boekenmarkt.

“Zullen we afrekenen en dan nog wat door Dordrecht lopen?”

“Is goed,” zei zij, “even wachten, ik ben zo terug.”

Hand in hand liepen ze door de stad. Er kwam maar geen eind aan de boekenkramen die het centrum deze dag hadden overgenomen, maar ze had er geen oog meer voor. Haar kleingeld was zo goed als op, dus ze was veilig. Of beter gezegd, haar huis was veilig. Als ze haar gang ging, dan stonden de boeken zelfs in de vensterbank. Ze lachte in zichzelf. Daar hadden ze immers al gestaan, maar dat ging zelfs haar geduldige partner te ver.

De eerste tekenen kondigden zich al vaag aan. Ze deed ze af als inbeelding, als paranoia, maar tien minuten later parelden zweetdruppels op haar voorhoofd. Ze voelde zich misselijk, en naast haar rug deed nu ook haar buik zeer.

“Als we snel zijn, halen we de trein van vijf voor vier nog.”

Toen ze niet antwoordde, keek haar man even opzij. Hij zag haar bleke gezicht, voelde haar vingers om zijn hand knellen. Alle gedachten aan treinen en vertrektijden verdwenen naar de achtergrond.

“Gaat het nog?” vroeg hij bezorgd?

Ze schudde haar hoofd en liep door, steeds sneller.

“Het kost 50 cent”, zei hij, “en ik heb geen muntgeld.”

Al lopende viste ze haar portemonnee uit haar handtas. Op het station liepen ze meteen door naar het perron, waar de deur gehoorzaam openging na het offer van haar laatste muntstuk. Met een grimas ging ze het toilet binnen. Net op tijd.

Roomboter…

170707roomboter.jpg

foto: Pixabay


Lieve mensen van restaurants, lieve obers en koks. Willen jullie alsjeblieft goed luisteren naar mensen met een voedselallergie? Ze moeten erop kunnen vertrouwen dat wat ze eten, ook echt veilig is.

 

Geplaatst in Gezondheid, Recepten

Recept: Hoestbonbons

Zoveel mooie en actieve plannen had ik voor deze kerstvakantie. Ze gingen echter de mist in doordat ik ziek werd. Mijn hoofd knalde uit elkaar -zelfs zonder vuurwerk-, mijn neus blokkeerde, mijn rug doet vrolijk mee en nu zijn mijn longen ook nog van de partij. Hoog tijd dus voor het maken van een remedie: hoestbonbons. Lees verder “Recept: Hoestbonbons”

Geplaatst in Humor, Vakantie

Zo slabber als een zwabber

Ben zo slabber
als een zwabber
tropische vakanties
zijn niks voor mij

Als een dolle
kan ik hollen
zijn de vakantieponden
er niet meer bij

Prima nieuws dus
dat ik niks lust
brave bacteriën zorgen
dat ik niet uitdij

Nog beter opletten
nooit meer opzij zetten
dat dus ook nog naast
lactosevrij

Voortaan:

  • geen ijsklontjes meer, ook niet in Spanje;
  • alleen flessenwater;
  • geen zalige lactosevrije chocolade-ijsjes meer; de eerste die in drie jaren op had.

Nog meer adviezen? Aan de warmte kon het dit keer niet liggen lol.  Het was jassenkoud in Andalusië, behalve aan het begin en einde. Ongeschild fruit heb ik ook niet op, wel versgeperst sinaasappelsap.

 

Geplaatst in Gezondheid, Persoonlijk, Poëzie

Slijmmonster

~
schepsel van de nacht
adembenemend
houd je me wakker
je kriebelt, plaagt
hebt me in je macht
tot ik niet anders kan
dan overgeven
uitgeput rusten
~
je verstoort mijn luchtspiegeling
grijpt met je gladde kladden
naar mijn zwoegende borst
ik scheur – laat me los
ga ergens anders slijmen
monster
~

131011slijmmonster

afbeelding: Sir Meets World