Geplaatst in Expressief, Gedicht, Natuur, Poëzie

Breekbare Stilte

Gepost op door Doldriest

~

Hoor hoe stilte spreekt

als de wind je zachtjes streelt,

je gaat beminnen

~

Voel hoe alles zwijgt,

oorverdovende aanslag

op al je zinnen

~

Fluister

Luister

Stil…

~

Onbekend's avatar

Auteur:

cosy crime writer · blogger · reader · RPGamer · caretaker of lad and cat · loves tea and cookies

32 gedachten over “Breekbare Stilte”

  6. Mijmering.

    De avond valt voor de zoveelste keer.
    In sluimerende stilte, zonder meer.

    De balans van het voorbije uit evenwicht.
    Hellend naar de duisternis die dichter ligt.

    Zacht beroert een briesje het onzichtbare groen.
    De stormen van morgen zullen het harder doen.

    Wanneer wind en regen, bondgenoten sinds eeuwen
    stilte verbrekend huilen en schreeuwen.

    Dan tuimelt de avond in de nacht met wild gedonder.
    Een duistere mantel, doch de mens kan niet zonder.

    Een héél mooi gedicht en een prachtige foto, Marion.
    Jouw ‘Breekbare stilte ‘ deed me spontaan denken aan een oud gedichtje van mij.
    Lenjef

    Like

    Beantwoorden

  8. mooie foto
    dat boompje dat nog net niet alleen
    staat te wezen

    ps:
    het heeft even geduurd
    maar heb eindelijk de instagram toegangsdeurtje
    weten te openen:)

    Like

    Beantwoorden

Geef een reactie op Marion Driessen Reactie annuleren