de wereld op zijn kop
of op zijn hoofd
verdoofd, verbijsterd
als in een droom
loop ik rond en zoek
naar mijn leven
mijn plannen
de stip aan de horizon
in ander perspectief
ik klamp me vast
aan het heden
en leef van dag tot dag
lief lijf
beklijf
normaal wil ik zijn
dag pijn
dag zorgen
tot morgen
vandaag ben ik
gewoon weer ik
—
Voor M.K.
veel sterkte en beterschap
~Marion
Met mijn hoofd in herfstkleuren getooid
droom ik van de lente
de terugkeer van het licht
dat rimpelt in het water
waar grijze wolken jagen
op delicate vleugels
geluidloos wiekend
als watten zonder gewichtDe wind verwart mijn haar, mijn zinnen
verkilt, verdooft het vuur
zijn aanraking guur en koud
en ik mantel warmte
tot gouden vlam verzengt
brandt dwars door duist’re lagen
als in hoge sferen
de zon wendt winter’s gezichtM©Driessen
klik voor details
als de wereld met haat overspoeld lijkt te worden
kijk ik naar mijn kinderen
als de ellende teveel wordt
pak ik mijn partner’s hand
streel, speel met mijn katten
als de beelden te schokkend zijn
sluit ik mijn ogen
niet voor de realiteit
maar om in stilte rust te vinden
warmte in liefde,
genegenheid en vriendschap
in mensen zoals wij
verscheurd
door wat om ons heen gebeurt
en ik hoop, nee, ik vertrouw
op goedheid
ongeacht geloof, kleur, taal
draag op handen
de menselijkheid
die ons allen
verbindt
niet verblind
maar met open ogen
voor sterkte en kwetsbaarheid
voor de angst
die valkuilen graaft
zo diep
dat zij alleen te vullen zijn
met openheid, begrip,
volharding en moed
door naar elkaar te luisteren
niet te overheersen
in blinde paniek,
door te overleggen
samen sterk te staan
te worstelen met de haters
in een ring die de wereld omvat
~Marion
~
mijn auto staat weer op winterhoef
steekt met gemak de wind af z’n loef
rolt moeiteloos over tak en blad
en wil gerust zijn pootjes nat
maar wordt van gladheid toch wat droef
~
Vakantie maakt vreemde dingen in mij los. 😉 Hebben jullie dat ook?
Er was eens een dame uit het zuiden
die adoreerde de zon, naar verluidde
zo zat zij heel parmant
langdurig aan de waterkant
sloeg waarschuwingen in de wind
.
Ze bakte, braadde, zoog zich vol met stralen
maar begon op enig moment toch wat te balen
haar perzikhuidje knetterde
haar geteisterd vel etterde
wat jammerde ze, het arme kind
.
De zonaanbidster klaagde kommer en kwel
wie redt me, helpt me, kom dan, snel
maar het was heel laat
en je weet hoe het gaat
Haar redder in spe was reeds naar huis
.
Hulpeloos droogde zij steeds verder uit
eerst sneuvelden haar handen, dan haar kuit
versteende torso brak in twee
nam hoofd en schouders met zich mee
alleen haar romp en benen bleven kuis
.
Zo ligt de dame daar voor altijd versteend
haar klaagzang verstomd, haar stem verweend
de moraal moge duidelijk zijn
teveel zon is niet echt fijn
bezint eer ge begint!
Pap, dit gedicht is voor jou! 😉 ❤
Gisteren bezocht ik mijn ouders in Hoensbroek. In het huis in de header-foto speelde mijn vader als vijfjarige. Hoe bijzonder was het om daar samen te wandelen. Het terrein is overgelaten aan de elementen, en de omgeving is inmiddels veranderd in een prachtig natuurgebied. Met altijd op de achtergrond het indrukwekkende Kasteel Hoensbroek.
Het was een dag met een zonnetje!
De lente kwam, de zomer ging
net als jij.
Herinneringen vervagen
worden meegevoerd
als pluizen op de wind
en met jou vervloog mijn jeugd
mijn dochter-zijn
het zusterschap.
In omgedraaide rol
acteer ik, zorg ik nu
daar waar eerst
geborgenheid was.
Ik mis je steun
broer
en grijp naar de draden
die ons gezin omstrengelden
maar ze zijn slechts flarden
echo’s van houvast.
Ineens ben ik de rots
maar broos en breekbaar
zonder jou.
De herfst komt
en rukt staccato
onbewogen aangedaan
bloedbanden uiteen.
Ze aan elkaar knopen
lukt niet meer
we zijn
los
Voor mijn hartszusje Nancy, die een half jaar geleden haar broer verloor.
Albino kinderen in het Mtendere Community Hospital in Malawi
~
plannen
en zoveel dromen
heb ik voor je, lieverd
je weg is geplaveid
met rechte stenen
in sierlijke patronen
snel, maar met verbeelding
ontspannen, maar met passie
en altijd vooruit
de weg die je nu volgt
heeft teveel bochten
naar mijn smaak
kronkels
zij- en achterwaarts
doch smaken verschillen
je proeft van het leven
ervaart het op jouw manier
ik laat je hand los
zwaai en lach naar je
en zie hoe je
met geheven hoofd
een andere weg inslaat
een zijweg
die zeker en vast
jouw hoofdweg wordt
~
~
waar liefde woont
bekroond, met hart
voedt
zoet in vertrouwen
~
waar liefde leeft
beeft, met volle teug
biedt
geniet versmelten
~
waar liefde sterft
derft, verstomt
bang
verlangd verleden
~
geliefde weet
vergeet nooit meer
waar
ware liefde was
~
Geschreven voor eenieder die liefde nodig heeft x
DOLDRIEST 