Geplaatst in Gezin, Persoonlijk, Verdriet

Onuitwisbare liefde

191123Boris

 


met spinnend gekroel
innig en liefdevol
sluit je langzaam
je zeegroene ogen
voor het laatst


 

Vanmorgen hebben we het vreselijke besluit moeten nemen om Boris te laten inslapen. Binnen een week veranderde hij van een grote sterke kater in een zielig hoopje pijn en ongemak. Zijn nieren hadden het opgegeven, en hij werd van binnenuit vergiftigd.

Na een lang gesprek met de dierenarts, waarin wanhopig naar positieve punten is gezocht –maar er weinig werden gevonden– hebben mijn oudste zoon en ik besloten dat het voor Boris het beste zou zijn als hij lekker mocht gaan slapen. De dierenarts had geen enkele twijfel dat dit de beste keuze was om hem verder lijden te besparen.

Rust nu zacht, lieve Boris, jij grappige stoere trouwe rode kater. Dank voor je liefde, voor je grappige capriolen, je warmte en je liefde. Groet je Spike, Lotus, Ninja en Bandit van ons allemaal? Ook van Smokey?

Voor altijd bij ons,
Marion

 

Overtreffende trap

Vanmorgen stap ik op mijn werk uit de auto en zeg tegen mijn oudste zoon, die meegereden is:

“Mijn linkervoet slaapt.”

Hij:

“Mijn hoofd slaapt.”

Daar kon ik niet overheen.

Geplaatst in Fotogedicht

Rollen omgedraaid

thee, honing, koekjes

bezorgde blik van mijn zoon

beste medicijn

181209thee

foto: internet

Een zacht geklop op mijn slaapkamerdeur. Mijn zoon komt binnen en zet voorzichtig een schoteltje neer, met daarop een kop thee met honing, twee lange vingers en een chocolaatje. De rollen zijn omgedraaid! Ik hijs me overeind, glimlach en bedank hem.

Thee en koekjes, het beste medicijn dat je kunt krijgen. En het werkt!


Ieder weekend schrijf ik een Japans gedicht. Doe je mee? Klik op de button voor meer informatie.

schrijfuitdaging

Studentenhuis

Je weet dat je studenten in huis hebt als…

… je na een middag en avond werken laat het licht uit doet en uitgeput naar bed gaat, en je zonen je op de trap passeren om hun diner te gaan bereiden. Met de geur van friet en shoarma viel ik in slaap.

Hebben jullie ook zo’n ervaring?

Geplaatst in Gezin, Korte verhalen

Windstilte

Ze zwierde, belaarsde voeten hoog boven de aarde, haar lange haar een gouden waterval. De smalle houten plank ondersteunde haar fragiele lijfje, terwijl ze de metalen schakels van de kettingen losjes omklemde met de zorgeloze zekerheid van een kind. Lees verder “Windstilte”

Geplaatst in Familie, Gedicht, Gezin, Persoonlijk, Poëzie

Open Deur

een man
vermomd als jongen
kijkt naar me
aan de ontbijttafel
je hebt het over werk zoeken
wonen in een ander land
en ik knik
moedig aan
leef mee
maar mijn hart gilt
blijf hier
bij mij
waar ik kan zien
of het goed met je gaat

je gaat
en ik laat los
lege kamer
vol  herinneringen
je bed onbeslapen
tot de dag
dat je terugkomt
een jongen
vermomd als man
en ik knik
moedig aan
leef mee

mijn zoon
je levenspad
ligt niet vast
zoek je weg
volg je hart
en vrees niet
mijn deur
blijft altijd open