bloemenrestaurant
stuift meel, drukt gastvrij stempel
opent gaarkeuken
klik!
© doldriest.com Lees verder “Japans Gedicht: Insectenbuffet”
bloemenrestaurant
stuift meel, drukt gastvrij stempel
opent gaarkeuken
klik!
© doldriest.com Lees verder “Japans Gedicht: Insectenbuffet”
potig van leden
springt haantje de voorste weg
opgekropte kracht
klik!
© doldriest.com
–
Nieuwsgierig Aagje
delft diep met haar voelsprieten
ruikt een buitenkans
–
klik voor details
HAIKU / SENRYU ZATERDAG
Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels. Een goede haiku brengt herinneringen terug aan dingen die je altijd al wist, maar misschien bent vergeten. Het brengt je terug naar jezelf, naar wie je bent en wat het is om mens te zijn. En dit voel je – niet met je hoofd, maar met je hart. Je stopt veel van jezelf in een haiku – ook wel een onafgemaakt gedicht genoemd. En dat gedicht gaat over je persoonlijke ervaringen en gevoelens. Over hoe je de natuur, de seizoenen, de wereld om je heen beleeft via je zintuigen. Je hoeft niets uit te leggen, niets te interpreteren. Beschrijf alleen wat er om je heen gebeurt; een vingerhoed vol emotie.
Lees er hier meer over.
Senryu gaat over mensen en dingen uit het dagelijks leven en is vaak komisch en ook wel tragisch. De dichter zoekt altijd waarheid, betekenis… die in een senryu vaak in het ootje wordt genomen. Evenals bij de haiku staat de schrijver achter het vers, niet er middenin; zijn ik is geen particuliere persoonlijkheidsexpressie, maar vertaalt de gevoelens van velen.
Schrijf een haiku of senryu op je blog/website over wat jou vandaag bezighoudt en geef het de titel Haiku / Senryu Zaterdag. Zet je bijdrage met een link naar je eigen post in een reactie hier op Doldriest. Je mag een foto of een tekening gebruiken, maar dat hoeft helemaal niet.
Doe je mee?
–
ragfijne spinsels
vormen vangnet voor vliegers
vol schijnveiligheid
–
klik voor details
HAIKU / SENRYU ZATERDAG
Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels. Een goede haiku brengt herinneringen terug aan dingen die je altijd al wist, maar misschien bent vergeten. Het brengt je terug naar jezelf, naar wie je bent en wat het is om mens te zijn. En dit voel je – niet met je hoofd, maar met je hart. Je stopt veel van jezelf in een haiku – ook wel een onafgemaakt gedicht genoemd. En dat gedicht gaat over je persoonlijke ervaringen en gevoelens. Over hoe je de natuur, de seizoenen, de wereld om je heen beleeft via je zintuigen. Je hoeft niets uit te leggen, niets te interpreteren. Beschrijf alleen wat er om je heen gebeurt; een vingerhoed vol emotie.
Lees er hier meer over.
Senryu gaat over mensen en dingen uit het dagelijks leven en is vaak komisch en ook wel tragisch. De dichter zoekt altijd waarheid, betekenis… die in een senryu vaak in het ootje wordt genomen. Evenals bij de haiku staat de schrijver achter het vers, niet er middenin; zijn ik is geen particuliere persoonlijkheidsexpressie, maar vertaalt de gevoelens van velen.
Schrijf een haiku of senryu op je blog/website over wat jou vandaag bezighoudt en geef het de titel Haiku / Senryu Zaterdag. Zet je bijdrage met een link naar je eigen post in een reactie hier op Doldriest. Je mag een foto of een tekening gebruiken, maar dat hoeft helemaal niet.
Grijp de badge en doe mee!
klik voor details
meel en nectar stuift
waar ijverige bijtjes
zachtjes knabbelen
HAIKU ZATERDAG
Haiku is een vorm van Japanse dichtkunst, geschreven in drie regels. Een goede haiku brengt herinneringen terug aan dingen die je altijd al wist, maar misschien bent vergeten. Het brengt je terug naar jezelf, naar wie je bent en wat het is om mens te zijn. En dit voel je – niet met je hoofd, maar met je hart. Je stopt veel van jezelf in een haiku – ook wel een onafgemaakt gedicht genoemd. En dat gedicht gaat over je persoonlijke ervaringen en gevoelens. Over hoe je de natuur, de seizoenen, de wereld om je heen beleeft via je zintuigen. Je hoeft niets uit te leggen, niets te interpreteren. Beschrijf alleen wat er om je heen gebeurt; een vingerhoed vol emotie.
Lees er hier meer over.
Schrijf een haiku op je blog/website over wat jou vandaag bezighoudt en geef het de titel Haiku zaterdag. Zet je bijdrage met een link naar je eigen post in een reactie hier op Doldriest. Je mag een foto of een tekening gebruiken, maar dat hoeft helemaal niet.
Grijp de badge en doe mee!
De stralende lentedag lokte ons al vroeg uit de veren. Na het ontbijt gingen we met V-man’s auto naar het tuincentrum. De bloemen en planten waren allemaal even mooi, en al gauw ging ik een tweede kar halen; eentje was nooit genoeg voor ons tweeën. En dat was maar goed ook, zie hier het resultaat:
Victor zette me thuis af, waar we mijn aankopen uitlaadden (rechterhelft). Hierna reed hij door naar zijn eigen huis (met de linkerhelft, oa. viooltjes).
Nog even tijd voor een kop thee en dan actie: ringen af, handen in de aarde! Eerst de voortuin verblijd met deze schoonheden,
en daarna de achtertuin in. Al gauw zoemden de bijen en zweefvliegen om me heen. Blijkbaar waren ze het eens met mijn bloemenkeuze. 😀
De kruidentuin bevat nu -van voor naar achter-

Naast het lieveheersbeestjeskastje heb ik nu ook een hotel in mijn tuin:

Deze voorname dame kijkt op de rest neer.

Ook de mystery guest in de header foto kwam inspecteren,
maar al gauw was zijn aandacht afgeleid.
Ik verheug me nu al op de warmere dagen. Buiten zitten, lezen, eten, dromen… Maak er wat moois van dit weekend!
Liefs van een blij lentekind
xxx
Waarom heten fruitvliegjes fruitvliegjes? Waarom heten ze geen omnivoorvliegjes? De fruitschaal is hun walhalla. Ze zijn dol op bananen. Als de bananen op zijn, duiken ze op de mandarijnen. Daarna zijn de appels aan de beurt. Ons fruit ligt nu veilig en koud in de koelkastlade, maar nog steeds schiet geregeld een klein vlekje door mijn gezichtsveld. Die beestjes zijn niet voor één gat te vangen. Fruit weg? Ze stappen gewoon over op groente. En als dat niet meer voorhanden is (het groente-afvalbakje wordt voortdurend geleegd), gaan ze over op een broodkruimeldieet.
Er is altijd wel zo’n beestje dat voor je uit zweeft. Volgens mij werken ze in ploegendiensten. Ze lijken langzaam, maar kunnen ineens versnellen. Je ziet ze duidelijk, maar even later worden ze onzichtbaar, om vervolgens een halve meter verder weer te verschijnen. Maar altijd in je ooghoeken – soms letterlijk. Het is een ongelijke strijd.
Ik heb geprobeerd ze te negeren, te doen alsof ik ze niet zie. Maar dat houd ik nooit lang vol. Ongevraagd dringen ze je comfortzone binnen en komen onaangenaam dichtbij. Als een dwaas sla je om je heen, maar je raakt ze nooit. Je klapt in je handen om die rotbeesten te pletten -meestal een paar keer achter elkaar- maar 19 van de 20 keer zijn je handen schoon en vliegt het beest met een bliksemsnelle uitwijkmanoeuvre verder. Met dikke bromvliegen weten mijn katten wel raad, maar deze miniatuuruitvoering keuren ze geen blik -of hap- waardig.
Waar leven die beesten van? Waar leven die beesten niet van. InternetOma wist raad: meng siroop met wat afwasmiddel, en ze komen er massaal op af. Fraai advies. Ik heb een onweerstaanbare fruitvliegcocktail gemaakt en op de vensterbank in de keuken gezet -shaken, not stirred- maar denk je dat ze daar in trappen? Een paar ja, maar die zenden vanuit hun longdrink-zwembad meteen een SOS signaal uit, met als gevolg dat de andere vlieggenoten zich uit de voeten maken. En plagend rond mijn hoofd zweven.
Misschien kan ik ze leren om stof te eten. Als ze dan toch zo nodig huisdier willen zijn, kunnen ze zich beter nuttig maken.
De mooie zomeravond nodigde ons gisteren uit voor een barbecue in het gezelschap van mijn zonen Nick, Sean en diens Engelse vriendin. Plus een groot aantal ongenode gasten: wespen. Ze waren zeer aanhankelijk, die geel-zwart gestreepte gevleugelde zoete eters. Zo aanhankelijk, dat we om beurten opsprongen om een veilig heenkomen binnenshuis te zoeken. Niet echt bevorderlijk voor ontspannen eten en gezelligheid.
De arme beesten kunnen er echter ook niets aan doen. De werksters zijn namelijk werk- en dakloos na een zomer hard werken – het voeden van de larven – en hebben honger! Hun pietepeuterige maagjes schreeuwen om bier, frisdrank en fruit. En waar vinden ze dat? Yep, aan onze tafel. Misschien moeten we hen dat pleziertje maar gunnen, want bij de eerste nachtvorst gaan alle wespen dood, behalve de koninginnen.
Wat kun je nu doen als een wesp dichtbij komt? Het allerbelangrijkste is rustig blijven en niet als een dwaas om je heen gaan meppen. En dat is moeilijk, geloof me, want die neiging heb ik ook. Vroeger gingen we kamperen met ons gezin, en als pap, mam, mijn broer en zusje gezellig aan het campingtafeltje zaten, zat ik in mijn eentje in het bos, op veilige afstand van de zoemende wespen en het eten. Er moeten betere oplossingen zijn.
We beginnen met voor velen de meest logische: een wespenvanger – gekocht of als volgt zelfgemaakt: knip een plastic fles in twee delen. In het onderste gedeelte meng je limonadesiroop met wat bier. Zet het bovenste deel van de fles zonder dop op zijn kop in het onderste deel. De hongerige wesp zal door de kleine opening naar beneden kruipen en in het vocht plonzen, maar een weg naar boven zal zij niet meer vinden. Zet de wespenvanger NIET bij je in de buurt, maar lok de beestjes naar een veilige plek.
Wespen zijn echter behalve lastig ook nuttig. Zij hebben behoefte aan suikers (uit bloemennectar, vruchtvlees, sap, limonade, etc.), maar ook aan eiwitten. En daarvoor eten zij andere insecten op, zoals vliegen, volwassen hooiwagens, cicaden en hun larven, onbehaarde of weinig behaarde rupsen, larven van bladwespen, zaagwespen, honingbijen en spinnen. Ook bestuiven ze nog het een en ander.
Daarom is het veel beter ze weg te houden van de plekken waar jij wilt zitten. En ik heb een aantal tips verzameld om dat mogelijk te maken:
Let er ook op dat er geen afval ligt en sluit afvalzakken en kliko’s goed. Drink frisdrank uit een blikje of flesje altijd met een rietje. Het moet wel een heel slanke wesp zijn, wil zij daar doorheen kunnen. Ik weet niet of dit zo handig is bij bier, maar je hebt gegarandeerd minder goudgeel vocht nodig voor het zelfde resultaat. Let ook goed op dat er geen wesp in je glas vliegt. En gebruik geen parfum, want dat vinden ze ook lekker ruiken. Zweet trouwens ook.
Word je toch gestoken, verzacht dan de steek met ammonia, met inkt uit een balpen (kras er gewoon overheen), afwasmiddel, leg een aspirine op de plek, smeer in met de as van een sigaret of met natte shag, wrijf er met een door spuug natgemaakt suikerklontje overheen. Bij een steek in de mond of keel ALTIJD zo snel mogelijk naar een arts gaan. Rauwe ui eten zou helpen tegen de zwelling tot je daar arriveert, maar dit heb ik ook maar online gevonden.
Nagekomen tips in de reacties:

Mijn verhaal over INSECTEN in zes woorden:
klik voor details
Bij de meeste soorten bidsprinkhanen is de paring voor het mannetje een hachelijke zaak, omdat de kans bestaat dat hij al voor de paring wordt opgegeten door het vrouwtje. Of tijdens. Opmerkelijk is hierbij dat het mannetje in staat is om de paring voort te zetten nadat hij is onthoofd en half opgegeten. Als het mannetje na de paring wordt opgegeten lijkt dit misschien wat sneu maar toch heeft hij er voordeel bij; het vrouwtje heeft direct na de paring iets te eten. Voor de aanmaak van eieren zijn bouwstoffen nodig en zo geeft het mannetje niet alleen zijn genen maar tevens zijn proteïnen door aan zijn nageslacht. Dit verschijnsel is heel normaal bij vele andere geleedpotigen, zoals spinnen en schorpioenen.
Meer info op Wikipedia

<< Wil je ook de andere zes-woorden verhalen lezen en/of meedoen? Klik op de button hiernaast.