Geplaatst in Avans

Wat een geëmmer

Wie is hier de baas?

Twee conciërges lopen de afdeling op en kijken vragend in het rond. Ik kijk met ze mee en zeg,

Dat ben ik!

Nou ben ik dat helemaal niet, maar er is niemand van gezag aanwezig en ik ben wel in voor een verzetje na een intensieve werkdag.

Lees verder “Wat een geëmmer”

Geplaatst in Zeswoordverhaal-uitdaging

Zeswoordverhaal: Machine

Deze week is het thema van de schrijfuitdaging voor het zeswoordverhaal met beeld: MACHINE. Lees verder “Zeswoordverhaal: Machine”

Geplaatst in Biker Witch

Warme Billen

Hoewel het overdag heerlijk warm is, koelen de avonden in september snel af. Het was dan ook best fris op onze maandelijkse Harley-avond. Ik ging er daarom vanuit dat we binnen zouden zitten, maar tot onze verbazing zat iedereen gezellig buiten onder de parasols; niet tegen de zon, maar tegen de regen. En ik had geen vest of jas bij me.

Mijn blote armen deden hun uiterste best om alle warmte vast te houden, maar tegen elf uur hielden de rillingen niet meer op en was mijn kippenvel uitgerekt. Huiverend kroop ik in V-man’s (ook blote) armen en besloot het gezelschap achter te laten om binnen op te warmen. Ineens werd een vest om mijn schouders geslagen. Hemels! Ik koesterde me in de verse warmte en bedankt deze barmhartige Samaritaan.

Zijn vrouw riep me toe: “Kom gauw hier, kom op de bank zitten. Het is hier lekker!” Ze zat daar al de hele avond in een dun shirt, korte rok en blote benen. Ik verwonderde me er al de hele avond over hoe ze het uit hield. Ik keek naar binnen, naar de knusse bar met zijn gouden licht, gaf het vest terug en stapte toen weer het het terras op. Naar de bank. Ze maakten ruimte voor me en ik zeeg rillend neer.

En toen zette ik grote ogen op. Tot mijn opperste verbazing en genot, verspreidde een weldadige warmte zich onder en achter mij. De kussens hadden verwarming! Wat gaaf! Dat was heerlijk zeg: warme billen. We zaten daar nog lang te kletsen en te lachen, keken naar beelden van een Spaans vrijgezellenfeest in Utrecht en een Nederlandse bruiloft in Spanje. En we lachten veel; de kou kon mij niet meer deren.

Thuis namen we een Schotse whisky als afzakkertje. Want de inwendige mens wil tenslotte ook wat warmte.

161009bank

Foto: Sit & Heat

Geplaatst in Familie, Gezin, Persoonlijk

Duimen omhoog voor Z-Man

Dinsdag Ziggo-dag; de hoopvolle slogan van vandaag. Zoals ik in Ziggo-monteur? Niet nodig, toch? beschreef, zou een medewerker van Ziggo mij vanavond komen helpen met het aansluiten van de Horizon-box. Mijn partner is me gezelschap komen houden, en onder het genot van een zeer smakelijke Chinese rijsttafel vliegt de tijd voorbij. Dan gaat om 19.30 uur de bel: daar is de Ziggo-man, vergezeld door een grote gereedschapskist.

Het ijs is meteen gebroken: hij heeft jaren bij ‘mijn’ dierenasiel gewerkt als vrijwilliger, en Smokey laat zich warempel door hem aaien. Een koele Radler, en Z-man gaat beginnen aan zijn laatste klus van vandaag. Zijn lacht bevriest op zijn gezicht als hij het aansluitpunt ziet. Het blijkt een oer-dinosaurus uit het duistere Casema-tijdperk te zijn. Geen wonder dat de Horizon niet werkt! Fatsoenlijk demonteren zit er niet bij, er zitten zelfs geen schroeven aan. Vijf minuten later heeft hij hem compleet van de muur gesloopt en steekt alleen nog een draad naar buiten. En door die draad moet tv, telefoon en internet komen? Ik probeer mijn wenkbrauwen te ontspannen.

Dan belt zijn vriendin hem op, en vraagt wanneer hij klaar is. ‘Zodra ik thuis ben hè,’ zegt hij nuchter en drukt haar weg. Zo is dat, Z-man, nu je aandacht bij deze klus. De ene na de andere oude kabel verdwijnt, bestempeld als overbodig. Slechts de muurafdruk van het losse rechtse kastje blijft over. Drie internet- en twee tv-kabels bengelen vanuit de kabelgoot naar beneden, hun weg naar boven onderbroken. ‘Gebruik je de tuner nog vaak? Op de Horizon zitten 200 radiozenders.’ Nou nee, die gebruik ik vanaf nu dus niet meer. Mijn kabelhoekje wordt steeds leger en overzichtelijker. Het lijkt de goede kant op te gaan. Echter…

Twee brullen van boven: internet werkt niet meer! Z-man hoort het verwonderd aan. Dat zou inmiddels toch weer moeten werken. Ik hol naar boven en check mijn eigen desktop, en inderdaad: geen verbinding. Z-man haalt alles opnieuw los. Noppes. Drukt alles nog eens extra aan. Nada.  Dan hapert ook de installatie van de Horizon. O jee. Doemverhalen van anderen komen boven drijven, maar ik druk ze vooralsnog stevig weg.

De Ziggo monteur loopt de verbindingen nog eens na, maar die zitten goed. Hoe de kabels naar de tv gekoppeld zijn, is zijn volgende vraag. Tja, dat weet ik dus niet meer. De kabels zitten achter de plint en die zit daar misschien al 20 jaren. Hij meet het signaal door, en dat blijkt veel te zwak te zijn. Z-man verdwijnt naar buiten en komt even later terug met een hele lange dikke witte kronkelende kabel. Hij stript de uiteinden, zet er met geroutineerde gebaren twee supersonische verbindingsstukken op –dat spul van de Gamma is niks, allemaal bagger!– en verbindt het nieuwe aansluitpunt rechtstreeks met de Horizon. Mijn V-man kijkt geïnteresseerd toe.

We houden onze adem in. Een rood puntje brandt onheilspellend op de Horizon. Maar dat is juist normaal. Aha. Dan komt ook het tv-scherm tot leven en sommeert ons een taal te kiezen. Wederom een goed teken. Hij klikt door nog een paar schermen heen en ineens verschijnt een zender. Hoera, het is gelukt! Dan sluit hij zijn laptop op het modem aan, herstart het apparaat en in duo klinken stemmen van boven: internet werkt weer! Ik haal weer adem en slaak een zucht van verlichting.

En nu is het over tienen. De rust is wedergekeerd in huize Doldriest. Z-man is naar huis, waar zijn vriendin ongeduldig op hem wacht. En ook V-man is weer vertrokken. De nieuwe kabel kronkelt over de vloer heen, achter de bank door, maar daar lig ik niet wakker van. De Horizon box is actief, de tv luistert goed en ook internet werkt weer. Duimen omhoog voor Z-man. Welterusten allemaal.

Geplaatst in Familie, Gezin, Persoonlijk

Ziggo-monteur? Niet nodig, toch?

Sinds een paar weken ben ik de trotse bezitter van een slimme tv. En niet zo maar een smart tv, maar een android tv. Ik wilde namelijk heel graag Spotify kunnen luisteren via de muziekinstallatie beneden. Chrome-cast was geen optie, omdat ik nog een diepbeeld tv heb. Nee, geen breedbeeld, een diepbeeld. Zo’n ding met een toeter van een meter. Zo eentje met een stroomkabel en een antenne-ingang – meer niet. Misschien een idee voor een tv-museum? Je mag hem gratis komen ophalen, be my guest.

Hoewel je misschien anders zou denken, heb ik die diepbeeld tv nog niet zo heel lang. Toen de vorige de geest gaf, of beter gezegd, er een geest in de vorige zat –terwijl dat ding uit stond, vertoonde zich toch een griezelige bewegende groene vlek in de beeldbuis– had ik een discussie met V-man. Ik wilde namelijk best een nieuwe platte tv, maar niet zo’n debiel grote. Mijn partner raadde mij dringend aan toch een flink groter formaat aan te schaffen, maar ik hield voet bij stuk. En toen heeft hij voor zichzelf een nieuwe gekocht en kreeg ik zijn oudje. En die heeft het de afgelopen jaren heel goed en naar tevredenheid gedaan. Maar Spotify en Netflix bleven zeuren. Ze knaagden en knaagden aan mijn weerstand, en twee weken geleden begaf mijn verzet het. En als ik eenmaal op dat punt ben aangekomen, is er geen weg meer terug. En geen rust meer in mijn kont.

Lieverd, ga je mee een nieuwe tv kopen?

*verblufte blik*

Een nieuwe tv? Je wilde toch geen nieuwe?

Ja, nu wel.

Eh, wanneer wil je dan gaan kijken?

Nu?

Ik had namelijk al onderzoek gedaan en advies ingewonnen bij vrienden, dus wist precies wat ik wilde: niet te groot, rustig voor mijn getergde ogen, Netflix, plus de mogelijkheid om Spotify te luisteren. En hoewel ik een Samsung-fan ben, was dat geen optie: je kunt namelijk geen apps daarop installeren. Het moest een android-tv worden.

V-man volgde me naar de auto en daar gingen we. In de winkel aangekomen keek ik mijn ogen uit. Wat een prachtige kleuren. Wat een haarscherp beeld! Maar eerst moest ik vakkundig advies hebben. Ik sprak een ronddolende medewerker aan. Sony, stond op zijn naamplaatje. Of was dat toch het merk? 😉 Nadat ik had uitgelegd waar ik naar op zoek was, nam hij me mee naar de 40 inch Sony tv (verrassend hè?) waar ik intussen al half verliefd op was geworden. Ik raapte mijn ogen op, opende mijn oren en liet me overtuigen.

Op mijn vraag of er –afgezien van Sony– nog andere opties waren, nam hij me mee naar een 4K tv. Machtig mooi beeld, maar aangezien er haast geen tv-aanbod is met die hoge kwaliteit, zou dat een overbodige luxe zijn. De enige andere android tv was een Philips, maar echte voordelen bood die niet. Terug naar de Sony dus.

Mevrouw, mag ik toch nog een andere suggestie doen?

Oh boy, wat nu weer. Natuurlijk mocht dat.

Voor slechts 25 euro meer hebt u een 50 inch tv; die is namelijk in de reclame.

Mijn partner stond haast te stuiteren van enthousiasme. Wij naar die nóg grotere tv. In een vlaag van berusting zei ik ja. Als ik dan overstag ging, dan kon ik het maar beter meteen goed doen. Op Sony’s advies gingen we ook nog even langs de Ziggo-stand. Handig, zo’n samenwerking. Nog een half uur in de wachtrij, en toen kon ik mijn vragen stellen. Of ik nog een (of ander) kaartje nodig had dat ergens in de tv kon voor een functie die ik inmiddels alweer vergeten was. En of Ziggo mij nóg blijer kon maken met zijn opties. Meneer Ziggo liet mij de wondere wereld van Horizon TV zien.

Nah, dat hoeft niet.

Hij ging toch even mijn gegevens checken. Wist-ik-veel dat ik al recht had op Horizon TV. Dat ik begin dit jaar blijkbaar post heb gehad met dat aanbod. En dat ik dat aanbod ongetwijfeld in de oud-papier bak heb geknikkerd. Extra kosten waren er niet. En er zou ook nog een monteur komen om het gevaarte te installeren. Allemaal helemaal gratis! Nou, daar had ik wel oren naar. Dan zou ik programma’s kunnen terugkijken en dat leek me wel een mooie optie. Ik hoefde na ontvangst alleen de doos open te maken, de brief eruit te halen en te bellen om een afspraak te maken.

160901ziggo

Een week geleden arriveerde dan de doos. Mooi oranje, met een witte Z. Er zat van alles in, maar geen brief. De doos bleef werkeloos aan de kant staan, dat ging ik nog wel regelen. Tot ik knettergek werd van de belabberde soms wel soms niet werkende wifi, waardoor ik noch van Spotify noch van Netflix kon genieten. Het netwerk opnieuw instellen hielp ook niet. Of in ieder geval niet lang. Verdorie-nog-aan-toe-zeg! Vanuit de krochten van mijn geheugen kwam een beeld van een lange internetkabel boven drijven. Boven in een kast gedoken, waar ik warempel in één keer beet had. In de router ermee, in de tv, en… niks. Geen internet. Grommm. Alles eruit getrokken, tien minuten gewacht en ja hoor, het werkte. YES.

Geïnspireerd keek ik naar de Ziggo doos. En de doos keek vrolijk oranje naar me terug. Wij waren dikke maatjes, die doos en ik. Hoezo monteur,  dat varkentje gingen wij samen ook nog wel even wassen! Wij, en mijn oudste zoon; die had ik er toch maar even bij geroepen. We gingen aan de slag volgens het boekje. De hoofdaansluiting had ik al gevonden. Vergelijk deze aansluiting met de opties uit de gebruiksaanwijzing en kies het juiste model. Nou, het oude model dat ik had, stond niet eens in het boekje. Hoezo twee gaatjes, er zaten er drie in! En er kwam een kabel onder vandaan. Bovendien zat er een splitter op, en verdwenen ook nog twee kabels de muur in – ongetwijfeld voor de tv boven. Nick zei dat hij daar toch haast nooit meer naar keek, dus sloopte ik alles eruit. De (ooit) maagdelijke witte doos was klaar voor de nieuwe Horizon-aansluiting.

160901kabels

Zwarte kabel met een groen en een rood uiteinde. Check. Nieuwe splitter in de hoofdaansluiting. Check. Aansluitingen naar boven erin frutten ging maar net. Radio-plug ernaast. Check. Rood uiteinde in de router drukken. Check. Oude modem loskoppelen. Ik checkte dat het een lieve lust was. So far so good. Er ontstond een klein probleem: er zat in de Horizon TV box geen scart-aansluiting. Maar niet getreurd, dat losten we later wel op. Nick sloot geroutineerd de ene na de andere kabel aan. In de tv, in de dvd-speler, antenne erin, hoppetee. Er verscheen beeld op de tv: ‘installatie, even geduld’.

Leg de afstandbediening op de Horizon box, zet dan het apparaat aan. Het koppelen van de afstandbediening duurt tien seconden.

Maar alles stond al aan…

Nick, misschien moeten we opnieuw beginnen.

Nee, geduld mam, dit kan wel 30 minuten duren, lees maar. Ik ga intussen even boven kijken.

Dan een brul: we hebben geen internet! En als iets hier in huis moet werken, is het wel internet. Nick dook opnieuw de hoek in en verving de nieuwe kabel door de oude. Ik keek met een schuin oog naar de tv, waarop nog steeds stond dat hij ‘aan het installeren’ was. Ja, mijn neus. Het duurde inmiddels al minstens een half uur.

Hmm, de installatie is natuurlijk onderbroken geweest. Misschien moeten we toch opnieuw beginnen?

Mijn geduld was inmiddels tot onder het nulpunt gezakt. En toen vroeg mijn zoon of ik wel zeker wist dat het oude modem ertussenuit moest. Want daar zat immers een kaart in. En in de Horizon box zat geen sleuf. En met die woorden verdween hij weer naar boven, waar internet godinzijdank weer werkte.

Ik ging maar even op de bank zitten. Misschien toch maar even Ziggo bellen. Een superaardige medewerker zei stellig dat het oude modem er echt niet meer tussen hoefde, want ‘twee modems waren een beetje teveel van het goede, toch?’ Dat beaamde ik. Maar die kaart dan? Blijkt er een virtuele kaart in de Horizon te zitten. Dussss. Een virtuele kaart? Bestaat zoiets wel? Jip-en-Janneke taal voor Ziggo leken? We lachten samen.

Kan ik u verder nog ergens mee helpen?

Ik keek naar de tv. De woorden ‘even geduld a.u.b.’ staken mijn ogen uit. Een uur geduld, mooi niet. Dus ik vertelde hem wat we allemaal gedaan hadden. Dat de aansluiting anders was dan in het boekje. Dat ik niet meer wist welke draad waar naar toe ging. Of waartoe hij diende. Dat het installeren niet wilde lukken. Ik beschreef hoe het witte kastje er uit zag. Hij stelde me gerust: misschien is de aansluiting te oud en moet hij vervangen worden. En een verhaal over signalen die niet teruggezonden konden worden. Uhu.

Zullen we dan een afspraak maken? Dan komt iemand van ons dat allemaal voor u in orde maken.

Op zijn advies sloopte ik de Horizon TV weer tussen de dvd-speler en tv uit en drukte alle kabels op logische plaatsen in het oude modem. Alles werkte weer feilloos. Bovendien hield ik twee scart-kabels over, ROFL.

En volgende week dinsdagavond staat mijn deur dus wagenwijd open voor de man in oranje. Met een Z op zijn borst. Geen Z van Zorro, maar een Z van Ziggo. Want ik heb hem blijkbaar toch wel nodig.


 

Lees het vervolg in Duimen omhoog voor Z-man

Geplaatst in Gezondheid, Persoonlijk

Aan een zijden draadje

Afgelopen juni kreeg mijn vader een pacemaker wegens een torenhoge bloeddruk en een zeer trage hartslag. Van enig herstel was echter geen sprake. Hij bleef duizelig, voelde zich akelig en kon geen mensen om zich heen verdragen. Herhaaldelijke bezoeken aan huisarts, ziekenhuis, meerdere malen een 24-uurs monitoring brachten geen uitkomst: de klachten bleven en van een verklaring of oplossing was geen sprake. Pap beet op zijn tanden en probeerde ermee om te gaan.

Na een wachttijd van vier weken mocht hij vorige week dan eindelijk op controle bij de cardioloog… waar hij acuut opgenomen werd met een hartslag van slechts 26 slagen per minuut – normaal gesproken moet dat 80 zijn. De ene specialist na de andere verscheen aan pap’s bed. ’s Avonds de mededeling dat de familie moest worden ingelicht; het ging helemaal de verkeerde kant op. “Geen sprake van,” zei mijn vader.

Later die avond ging ineens een lampje branden bij de heren doktoren en werd het euvel ontdekt: een van de draden die verbinding moest leggen tussen de pacemaker en het hart bleek te kort te zijn en verbrak het contact. Een spoedoperatie van twee uren volgde; een operatie met een positief resultaat: hij voelt zich eindelijk beter!

Ruim vier maanden heeft pap het volgehouden zonder werkende pacemaker. Wat een bikkel. Zijn leven hing letterlijk aan een (zijden) draadje. En nu kan ik het denkbeeld niet loslaten van een beschermengel die met een zijden draad verbonden is aan zijn hart, een beschermengel die de maat aangaf toen de techniek faalde. Dank je ❤

151102ZijdenDraadje

Geplaatst in Poëzie

Gaatjes in de telefoon

 

Vroeger zaten er gaatjes in de telefoon

en toch was hij niet kapot

met je vinger draaide je helemaal door

tot je niet meer verder kon, het slot

 

Je kende alle nummers uit je hoofd

had tijd genoeg om het op te slaan

als de schijf terug snorde naar het begin

en je naar het volgende cijfer kon gaan

 

Het snoer zat altijd gedraaid

zodat je iets had om mee te spelen

werd het gesprek dan een beetje saai

kon je altijd je aandacht verdelen

 

De telefoon rinkelde vroeger echt

heel anders dan het geschel van nu

een vol geluid, heel het huis op zijn kop

ringtones zijn slechts een residu

 

Was je boos, smeet je de hoorn op de haak

dát was pas ophangen met flair

driftig tikken op mobiel glas

doet toch veel minder zeer

 

Je kon er niet mee bellen in de trein of op de fiets

en internet was al helemaal onbereikbaar

maar met je ogen stijf dicht, gedachten diep

zag je de persoon aan de andere kant zonneklaar

 

Vroeger zaten er gaatjes in de telefoon

nu zijn ze kleurrijk en smart

het maakt niet uit, als het maar werkt

maak contact, oor tot hart

 

140717