Geplaatst in Columns, Natuur

Levend Fossiel

Stel je voor, je bent tweeduizend jaren oud. Je huid is verweerd en taai, leerachtig. Je hebt stukken van de Oudheid meegemaakt, zoals de geboorte van Christus, de val van het Romeinse Rijk en de opkomst van het Byzantijnse. Je zag het feodale stelsel zich ontwikkelen in de Middeleeuwen, Mohammed en zijn Islam. Je maakte Karel de Grote mee en volgde de Noormannen, de ridders op hun Kruistochten. Het Ottomaanse Rijk dat het Byzantijnse wegveegde. In de 13e eeuw overleefde je de Zwarte Dood, en even voor 1500 zag je hoe Columbus Amerika ontdekte. Je vocht je een weg door godsdienstoorlogen, maakte de Verlichting en de Franse Revolutie mee en sloeg je door de Wereldoorlogen en de Grote Depressie heen. Je liet je door niets of niemand van de wijs brengen. Je naam is Ginkgo Biloba, en je bent een kanjer!

De Ginkgo Biloba – ook bekend als de Japanse notenboom of Chinese tempelboom – is waarschijnlijk de oudste levende plantensoort ter wereld. In Nederland zijn exemplaren van tweehonderd tot driehonderd jaar oud te vinden (o.a. in de Hortus Botanica in Harderwijk). Een indrukwekkende leeftijd. Maar in China zijn bomen van maar liefst tweeduizend jaar oud ontdekt! Dit levende fossiel is onveranderd sinds de tijd van de dinosauriërs – tweehonderd miljoen jaar geleden – en is werkelijk een meesterstuk der natuur. De Ginkgo overleefde zelfs de ijstijden. Stel je voor, een fragiel plantje taaier dan een enorme, sterke dino.

Het interessante aan deze boom is dat hij heel goed zijn eigen boontjes kan doppen. Ziekten, insecten, schimmels, vuur, kou, sneeuw, luchtvervuiling, en zelfs radioactieve straling, hij lust ze allemaal rauw. Wat een bijzondere plant! Bovendien zijn de zaden en bladeren van deze tweelobbige mogelijk ook op medisch gebied van belang: een extract zou goed zijn voor het zenuwstelsel en de bloedsomloop. Het bestrijdt geheugenverlies, duizeligheid, hoofdpijn en depressies. Je kunt ook thee zetten van de bladeren. Uit wetenschappelijk onderzoek is niet overtuigend naar voren gekomen dat het inderdaad zo is, maar bij mijn volgende bezoek aan een tuincentrum zal deze plant zeker in mijn boodschappenkar belanden. En vervolgens in de theepot… Nee hoor, hij verdient een speciaal plekje in mijn huis.

De Ginkgo Biloba, een levend fossiel!

Geplaatst in Columns, Foto

Een Volvo om bij stil te staan

Vanavond liep ik na het werk naar mijn auto op de parkeerplaats. En kijk eens wat daar stond: een prachtige Volvo. Naar huis rijden moest toen nog maar even wachten. Eerst had deze auto mijn aandacht nodig. Die lijnen, de robuustheid. Wat een ontwerp!

Geplaatst in Koken, Recepten

Recept: Pastasalade

Een heerlijke recept voor een zomerse dag: pastasalade!

Foto 14-08-2020 19 55 41

Italiaans hoofdgerecht voor 6 personen
voorbereidingstijd 15 minuten
marineren 90-180 minuten
bereidingstijd 30 minuten

Ingrediënten:

  • 1 pakje risoni of gekleurde fusilli
  • 500 gram kipfilet
  • 2 bakjes cherry tomaatjes, doormidden gesneden
  • 2 bolletjes mozzarella
  • 2 zakjes rucola sla
  • 1 flinke scheut olijfolie
  • 250 gram champignons, in vieren
  • 1 zakje pijnboompitten
  • 125 gram gerookte spekblokjes of -reepjes
  • 1 grote pot pesto
  • bruschetta kruiden naar smaak
  • zeezout en versgemalen peper naar smaak
  • 1 bos basilicum

Bij voorkeur een paar uur van tevoren de kipfilet (heel) marineren in olijfolie, bruschetta kruiden, zout en peper. Na het marineren de kipfilet bakken in een pan tot het vlees gaar van binnen en goudbruin van buiten is. Iets laten afkoelen.

180630kipfilet

Intussen de pasta koken, volg de aanwijzingen op de verpakking.

Pijnboompitten goudbruin en knapperig roosteren. Spek uitbakken, eruit scheppen en in het spekvet met wat olijfolie de champignons bakken.


Cherry tomaatjes in vieren snijden…

en de mozzarella in stukken.

Gebakken kipfilet in stukjes snijden.

Alles samenvoegen in een grote kom (of twee). Voeg dan de verse basilicum,

180630basilicum.jpg

de rucola, pesto en een scheut olijfolie toe.


Kan warm, lauw en zelfs koud gegeten worden. Lauw smaakt het beste.

Smakelijk!

Bedankt voor de inspiratie, Thijssie! 😀

Geplaatst in Foto, Natuur

Beuk met verlatingsangst

Wat is de natuur toch ingenieus.

Ik zit net met verwondering te kijken naar een jonge beuk, waarvan de blaadjes van vorig jaar zich nog steeds vastklampen aan de takken, terwijl het frisse nieuwe groen boven hun kopjes groeit. Nog niet eerder opgemerkt.

Een beuk met verlatingsangst?

Zijn er nog andere bomen met deze groeiwijze?

Geplaatst in Boeken, Cultuur, Foto

Nijmegen in al haar pracht

Nijmegen, de oudste stad van Nederland – al beweren Maastricht en Voorburg dit ook – bestaat al meer dan tweeduizend jaren en is grotendeels gelegen op de linkeroever van de Waal. Naast winkels, cafés en terrasjes, vind je er prachtige gebouwen en huizen. Als je omhoog kijkt in plaats van alleen naar de etalages – dit kan wel eens moeilijk zijn, omdat er erg leuke en aparte winkeltjes zijn – word je gegarandeerd aangenaam verrast.

Dit is Mariken van Nieumeghen, en haar waerachtige ende seer wonderlycke historie over de tijd dat zij meer dan seven jaren met den Duvel woonde ende verkeerde.

Mariken woont in de buurt van Nijmegen bij haar oom, de priester Gijsbrecht. Op een dag moet ze naar de markt in Nijmegen, waar ze bij haar tante zal blijven overnachten. Haar tante had echter vlak voor Marikens aankomst ruzie gehad met een paar vrouwen over de arrestatie van hertog Arnold van Gelre door zijn zoon Adolf. Hierdoor is zij buiten zichzelf van woede en Mariken moet het ontgelden. De tante scheldt haar de huid vol en beschuldigt haar ervan een relatie met haar oom te hebben.

Mariken keert gekrenkt en wanhopig terug naar huis. Ze bidt om hulp, waarbij ze zo wanhopig is dat het haar niet uitmaakt of God of de duivel haar komt helpen. De duivel hoort dit en verschijnt aan haar in de gedaante van zekere Moenen, compleet met etterende oogbal. Moenen belooft Mariken alle talen en de zeven vrije kunsten te leren, maar niet de necromantie (zwarte magie). Mariken moet dan wel haar naam wijzigen, omdat Moenen zogenaamd in het verleden problemen met ene Maria had. Bovendien mag Mariken geen kruisteken meer maken. Zij verandert haar naam in Emmeken: kleine M. Samen vertrekken ze naar ‘s-Hertogenbosch, om na een paar dagen door te reizen naar Antwerpen.

In Antwerpen leiden Moenen en Mariken een zondig leven. Pas na zeven jaar keert Mariken terug naar Nijmegen, waar ze op de markt een wagenspel ziet. In dit spel vraagt Masscheroen, een onderduivel, aan God waarom hij de mensen vergeeft. Mariken krijgt berouw en doet beroep op Gods barmhartigheid. Hierdoor wordt Moenen kwaad. Hij voert Mariken de lucht in en gooit haar van grote hoogte naar beneden. Maar Mariken overleeft de val, doordat haar oom Gijsbrecht tussen de toeschouwers staat en voor haar bidt. Gijsbrecht weet Moenen te verdrijven door het uitspreken van een Bijbelpassage. 

Mariken zoekt vergiffenis voor haar zonden en gaat daarom samen met haar oom naar een hoge geestelijke in Nijmegen. Deze durft echter geen absolutie te geven, waarop Gijsbrecht en Mariken naar de bisschop van Keulen en later zelfs naar de paus in Rome reizen. Tijdens de reis probeert Moenen tevergeefs Gijsbrecht en Mariken te doden.
Mariken krijgt van de paus als straf drie ijzeren ringen om haar hals en armen. Deze zullen pas afvallen als haar zondige leven is vergeven. Mariken trekt zich terug in het Witte Vrouwenklooster in Maastricht, waar na jaren van boetedoening de aartsengel Gabriël haar komt verlossen van de ringen. Daarna leeft Mariken nog twee jaar en sterft in vrede omstreeks het jaar 1500. Na haar overlijden worden de drie ringen boven haar graf gehangen.

Info Wikipedia

Links het mooie Stadhuis van Nijmegen:

Je draait je om van deze smaakvolle etalage:

… en staat oog-in-oog met een plaquette die de plek aangeeft waar het ouderlijk huis van de moeder van Karl Marx heeft gestaan:

Ik raad je aan ook naar de Waalkade te gaan, waar je uren kunt kijken naar de voorbij varende schepen.

De veelbevochten Waalbrug:

Bijzonder mooie prullenbakken:

Klein maar fijn:

Bovenop de heuvel lonkt iets:

Helaas geen waterspuwers op dit prachtige gebouw; waarschijnlijk zijn zij allemaal gevlucht voor de oorlog die hier woedde.

En verder, naar de nog steeds imposante restanten van het Valkhof:

Mocht je meer willen lezen over deze mooie stad, klik dan op de geschiedenis van Nijmegen.

Geplaatst in Compassie, Inspiratie, Persoonlijk

Eindexamen Blues

~

Een noodzakelijk kwaad

waar je je in concentratie

op inzicht en geheugen verlaat.

~

De druk wordt groot en groter

en de antwoorden glippen weg

als veel te zachte boter.

~

Je wilt studeren, veel, echt

maar je brein zoekt een uitweg

en vlucht, wat je ook zegt.

~

Houd vol, kom op, bijt door

en bedenk in alle stress:

Straks sta je er veel beter voor!

~

Heel veel sterkte met de laatste pittige loodjes, jullie kunnen het!

Voor mijn jongste zoon Sean, zijn vrienden, en voor iedereen die nu middenin de eindexamen-uitdaging zit.

Geplaatst in Foto, Muziek

Over dauwtrappen en Breda Jazz

Ben jij vannacht om drie uur opgestaan om met je blote voeten zingend door het bedauwde gras te lopen? Dat was immers de kans op wat magie en genezing. Nee? Nou, ik ook niet hoor. Toen lag ik nog lekker warm in mijn bed.

Hemelvaartsdag. Vandaag wordt door Christenen gevierd dat Jezus Christus, die veertig dagen geleden is herrezen uit de dood, naar zijn Vader is opgestegen. Een tocht naar de hemel, zo zegt men.

Veemarktstraat Breda

Maar op Hemelvaartsdag begint ook het Breda Jazz Festival. Toen ik in 1981 naar Breda verhuisde, was het Jazz Festival een van de leuke dingen van deze stad. Terrassen vol, zonneschijn en vrolijke muziek (traditionele jazzstijlen en aanverwante muzieksoorten als Blues, Zydeco, Cajun, Western Swing en Jump ’n Jive). Soms gekmakend – experimentele jazz – maar dan loop je gewoon gauw verder. Het festival duurt vier dagen in de binnenstad, en trekt jaarlijks ca. 250.000 bezoekers.

Veemarktstraat Breda

Het is erg gezellig om van podium naar podium te slenteren. Soms kun je doorlopen, de andere keer sta je muurvast en kom je slechts voetje voor voetje vooruit. Vooral op de Grote Markt en de Havermarkt is het een drukte van belang. En onderweg kom je ook nog bands tegen, die het straatbeeld muzikaler maken.

Hier een impressie van Hemelvaartsdag 2012 in Breda: een binnenstad, propvol met mensen en muziek:

Deze diashow vereist JavaScript.

Foto’s © Marion Driessen
Geplaatst in Biker Witch, Foto, Fotogedicht, Humor, Poëzie

Heksenbezem

Vlieg, heksenbezem

breng me daar waar magie wacht

en ik kakel, lach

Geplaatst in Columns, Cultuur, Humor, Natuur

Vakantie

Het beeld wordt gevuld met een strak lijf in een witte zwembroek. Ook de zwembroek is goed gevuld. Spieren glimmen in de zon onder een gebruinde huid, om zijn mond een uitdagende glimlach. Haar nieuwe Facebook-vriend! Al presenteert die zich ineens toch wat anders dan tijdens de vakantie. Toen hij meer kleren droeg.

Met een grijns vertelt ze haar verhaal, enthousiast aangevuld door een ander, die al net zo’n bruinverbrand hoofd heeft als zij. Een derde huivert en vertelt over haar meivakantie in Madrid. Waar het kwik niet hoger steeg dan 10°C.

Vakantie. Bevrijd van het keurslijf, ontdaan van het juk der arbeid, zoeken we het geluk op andere plaatsen. Als sprinkhanen strijken we neer op mooie plekjes en moeten we genieten. We moeten vooral volop genieten. Want de tijd vliegt en voor je het weet is het alweer tijd om naar huis terug te gaan. In honderden foto’s proberen we al die indrukken mee te nemen. Maar geluiden, geuren en gevoel laten zich niet zo makkelijk vastleggen, ook al is de digitale plaat nog zo gevoelig.

Met moeite demp je een vloek achter de douchedeur als het warme water geleidelijk verandert in een ijsstroom die de shampoo in je haren negeert. Verkleumd tot op het bot weet je eindelijk alle zeep weg te wassen en reikt naar je handdoek. Je steekt je ene voet met wat geluk door het gat van je slipje en balanceert met de andere voet in je handdoek, ergens ter hoogte van je knieën. Met een klap val je tegen het tussenschot en voelt hoe het stukje stof tergend langzaam maar onbedwingbaar verder naar beneden zakt. Tot het in de plas douchewater belandt, net voor je het kunt grijpen. De handdoek valt er netjes naast. Je rukt driftig het bigshirt van de haak en trekt het – nog half nat – aan. De andere campingbewoners staan amicaal te kletsen en zien er onberispelijk uit. Na een korte blik in de spiegel vlucht je terug naar de tent.

Wat bezielt ons toch iedere keer weer om het gerieflijke huis te verlaten en te gaan bivakkeren – soms te overleven – in een primitieve(re) omgeving? Je werkt je het hele jaar uit de naad om de huur of hypotheek te kunnen betalen en besluit dan twee weken onder een stuk zeildoek te leven. Je kunt er niet eens in staan. Hoezo vijf gaspitten? Nee joh, een brandertje is ruim voldoende. Terug naar de natuur. Wie heeft beschaving nodig als je buiten kunt leven, de frisse lucht weer kunt inademen. We betalen grif € 1.000 voor een week in een ‘compleet ingerichte tent’. Voor een verblijf in een vakantiehuisje. Of het dubbele voor een camper. En wat krijg je aan comfort?

Je slippers zakken weg in het zompige gras en een koude wind doet je huiveren. Bij de ingang van de tent blijf je even staan om de flipflops uit te trappen en kruipt dan door de opening naar binnen, nat gras aan je voeten. Met veel moeite wurm je je in een spijkerbroek en een warme trui. De enige kleding die nog droog is. De buren zien je blote voeten naar buiten steken en glimlachen toegeeflijk. Kijk ze eens genieten!

Toch is en blijft vakantie heerlijk. Het is een manier om nieuwe indrukken op te doen, je horizon te verbreden. Om met eigen ogen te aanschouwen wat National Geographic je voorspiegelt op TV. Om op ontdekkingstocht te gaan, de wereld te zien, te ontdekken. Te voelen dat je echt leeft! Maar vooral om te onthaasten, te ontsnappen aan de stress en het leven van alledag. Werkweken glijden onopgemerkt voorbij, maar vakantie-ervaringen springen je tegemoet, dollen als een dwaze pup om je heen met een enthousiasme dat langzaam verbleekt… tot het weer tijd is voor de volgende vakantie. Sterkte met de laatste loodjes van het studiejaar!

Geplaatst in Cultuur, Foto

Princenhage Breda

Vanmorgen helaas geen ontbijt op bed ter ere van Moederdag. Misschien is dat wel een beetje mijn eigen schuld, omdat ik onaanvaardbaar vroeg ben opgestaan voor jong-volwassen-zonen-begrippen. Vandaag is het namelijk Vrijmarkt en Braderie in Princenhage Breda, en daar wilde ik graag naar toe. Het is een vrolijke – en gelukkig ook zonnige – gemoedelijke rommelmarkt waar het kijken naar mensen nog leuker is dan het kijken naar de uitgestalde koopwaren.

Op weg naar de Vrijmarkt deze prachtige gebouwen:

Korenmolen de Hoop. Deze prachtige gerestaureerde molen stamt uit 1838

Het is dan nog lang geen herfst, maar de kleuren van deze beukenhaag doen me er aan denken.

Mooie landelijke boerentuin, midden in de stad.

Het is een drukte van belang, daar op de Vrijmarkt. Met tassen vol en een zakje stroopwafelkruimels leeg.

En ineens sta je dan oog-in-oog met twee bijzonder mooie prinsessen. Jonge Golden Girls.

Het slenteren en sjouwen gaat je helaas niet in de koude kleren zitten. Ging het daar maar zitten, in plaats van in mijn rug. Au.

Deze diashow vereist JavaScript.

Dag Moederdag. Ben moeder dan ik dacht!