~
Hoor hoe stilte spreekt
als de wind je zachtjes streelt,
je gaat beminnen
~
Voel hoe alles zwijgt,
oorverdovende aanslag
op al je zinnen
~
Fluister
Luister
Stil…
~
~
Weet jij wat bidden is?
Weet jij het,
zijn er regels voor?
Mag het alleen tot God
of ook tot de Godin,
zelfs meerdere Goden?
Moet het hardop
of mag het ook stilletjes
voor me uit starend
in mijn gedachten ver van hier?
Doe ik het met de ogen open
of toch liever dicht?
Zal ik mijn handen vouwen
of leg ik ze in mijn schoot?
Zijn de knieën belangrijk
of mag ik blijven zitten,
misschien liggen zelfs?
Moet het vaak
of mag het ook soms
zomaar
als ik niet meer zelf kan helpen
en mijn vertrouwen
in Iemand’s handen moet leggen?
Mag het vrolijk
of alleen maar ernstig?
Voor de zekerheid
doe ik alles maar door elkaar
bid in alle variaties,
als alles maar goed gaat
en jij snel weer beter wordt!
~


~
vandaag
herdenk ik hen
die de dood vonden
in ruil
voor ons
leven in vrijheid
~


Vandaag las ik dit gedicht van Hanny Michaelis (1922-2007) uit De rots van Gibraltar, Amsterdam 1969.

Ik vind het echt briljant en humoristisch. Zie het mezelf ook zo doen… dat laten verbranden terwijl ik mijlenver ben met mijn gedachten. 😉
Wat vinden jullie van dit gedicht?
De getalenteerde DagEnDauw deed een oproep aan alle taaltovenaars, om op Valentijnsdag een gedicht of versje te bedenken met de oplossing (citaat van P. Tonsig) van haar prachtige Valentijn Rebus
Inspiratie in overvloed! Hier is mijn haiku:

________________________________________________________________
Bewaakt en geliefd,
natuur in haar element
van zilver maanlicht.
________________________________________________________________
dapper ding
in het midden van de winter
klamp jij je koppig vast
aan de herinnering van de zon
en het wachten beu
creëer jij je eigen seizoen
een frêle knop
waarmee de lente ontluikt
Felblauwe bol van de zomer, winterse verdorde bladeren en een nieuwe knop. Drie seizoenen binnen één hortensia!