Geplaatst in Gastblog

Hoensbroek

Gastblog door mijn oom, Albert Driessen

Wandelend door de Koumen – een prachtig aangelegd natuurgebied – in Hoensbroek, daar kom je tot rust en voel je de energie terugkeren die verloren was gegaan in de stress van het leven dat je leidt in de stad. Maar kijk je om je heen in de natuur, dan zie je dat alles weer op z’n pootjes terecht komt, ook na vele, vele vernielingen die er in natuurgebieden plaatsvinden.

Dus luister ik naar de stem van de natuur en geniet ik van de serene rust. Zo lopende slaan mijn gedachten op hol en om ze niet verloren te laten gaan zet ik ze even op papier, zodat mijn mijmeringen niet verloren gaan. Waar de bomen in de wind ruisen, de vissen door het water schieten en het riet bescherming biedt aan de broedende watervogels, een paar konijntjes al rollebollend in het gras spelen en een stel verliefde duiven zitten te koeren op een tak, dan waan ik mij in een klein paradijs en voel mij helemaal op mijn gemak.

Genietend van deze pracht wordt de serene rust wreed verstoord door het helse kabaal van een verliefd stel met een draagbare radio ter grootte van een handkoffer, met aan weerszijden een luidspreker waaruit muziek klinkt die voor normale mensen pijnlijk is om aan te horen, maar voor mafkezen als dit stel kennelijk het ultieme geluk oproept.

Konijnen, duiven, inclusief mijzelf slaan op de vlucht, al was het maar om de trommelvliezen te sparen. Gedachten komen boven, dat, als ze uit zouden komen, de serene rust zou wederkeren. Waarom kan de wind niet aanwakkeren tot een STORM die ze in het water blies zodat de vissen wat extra’s hebben en het paradijs weer in ere hersteld was.

Maar dat zijn dromen die alleen in sprookjes uitkomen, en niet in de realiteit.

Al / 10-01-2010

Geplaatst in Expressief, Inspiratie, Persoonlijk

Wat is jouw woord voor 2011?

In 2011 ga ik stoppen met roken! Of in ieder geval minder roken. Och, dat ene sigaretje bij een feestje mag best. Weet je wat ik ook ga doen? Lijnen! En meer bewegen! Minimaal drie keer per week naar de sportschool. Behalve als ik te moe ben. Of als het regent. O ja, ik drink helemaal geen alcohol meer! Of alleen bij een feestje – samen met dat ene sigaretje. Hmm misschien alleen in het weekend? Een glas rode wijn per dag is toch niet zo slecht? Best goed eigenlijk!

Werken goede voornemens? Vaak niet!

Goede voornemens, wie kent ze niet. De meeste voornemens werken via het DOEN >> HEBBEN >> ZIJN model. Als ik dit DOE (bijvoorbeeld lijnen), dan HEB ik meer zelfvertrouwen (word slanker) en BEN ik zekerder. Door middel van een actie ga je je streefdoel halen… of niet? Het grote probleem is dat het behalen van het einddoel afhankelijk wordt van deze ene basisactie. Lukt het je niet om te lijnen, of om het roken te laten, dan zijn de goede voornemens weer voor een jaar mislukt. Het gemiddelde goede voornemen wordt een doel op zich en raakt niet de kern van je streven – de persoon die je wilt ZIJN.

Dit jaar gaan we het dan ook anders doen: we richten ons meteen op de kern van ons verlangen, het einddoel. De beste volgorde om positieve veranderingen in je leven te creëren, is het ZIJN >> DOEN >> HEBBEN-principe. Als je begint met een verandering op het ‘zijn’ vlak, volgen het ‘doen’ en ‘hebben’ makkelijker.

Een nieuw ritueel

In plaats van al die plannen en voornemens, gaan we een woord uitkiezen dat ons door het hele jaar gaat leiden, onze toetsteen. Een woord dat ons herinnert aan wie en wat we willen ZIJN in dit nieuwe jaar. Dit betekent niet dat we geen actie nemen (het ‘doen’), maar wel dat onze acties geïnspireerd worden vanuit het ‘zijn’-niveau. Jouw woord wordt je leidraad, je vriend, en niet een strak onbuigzaam ontmoedigend voorschrift.

Welk woord moet ik kiezen?

In de lijst hieronder vind je wat ideeën. Lees de lijst rustig door en kijk welk woord er voor jou uitspringt. Denk er een paar dagen over na en laat het door je hoofd spelen en zweven. Past het woord bij je? Heb je een beter woord gevonden?

Zo kan het zijn dat je in het nieuwe jaar af wilt van alle rommel in huis. ‘Dit jaar ga ik mijn huishouden beter organiseren’ zou dan je goede voornemen zijn. Maar we zoeken naar een woord, slechts één woord. Daar zit je dan, tussen de puinhopen, en denkt na over jouw woord. ‘Organisatie’ zou in je op kunnen komen.

Maar als je het in een breder verband beziet, zou ‘Loslaten’ misschien wel een veel betere term kunnen zijn om als maatje te hebben de komende twaalf maanden. Waarom heb je de spullen zo lang bewaard? Wil je ze allemaal echt houden? Als je iedere keer focust op ‘Loslaten’, kan het zelfs zo zijn dat het nog voor méér dingen gaat leven. Heb je een oude wrok tegenover iemand? Laat het gaan! Vanuit deze gedachte ga je anders leven, ga je andere acties nemen en voel je je ook anders!

Jouw woord voor 2011

Bedenk zelf een woord of kies een uit deze lijst:

Aandacht – Aanvaarding – Aanwezigheid – Accepteren – Actie – Avontuur – Balans – Beheersing – Bereidheid – Bewustwording – Bloei – Creativiteit – Creatie – Dankbaarheid – Discipline – Duidelijkheid – Eigenliefde – Evenwicht – Flexibiliteit – Focus – Geduld – Geestelijkheid – Geluk – Genezing – Genot – Gezondheid – Gratie – Groei – Integriteit – Inspiratie – Ja – Keuze – Koekoek – Kracht – Lachen – Levenskracht – Liefde – Listigheid – Lol – Loslaten – Luister – Mededogen – Moed – Moeiteloosheid – Nee – Ontdekking – Ontspanning – Ontwikkeling – Ontzag – Openheid – Orde – Organisatie – Overvloed – Overweging – Pionier – Relativeren – Rijkdom – Risico – Ritueel – Ruimte – Rust – Schoonheid – Toestaan – Tolerantie – Thuis – Veelzijdigheid – Verandering – Vergeven – Vergiffenis – Verplichting – Verrukking – Vertrouwen – Volharding – Vrede – Vreugde – Vriendelijkheid – Vriendschap – Vrijgevigheid – Vrijheid – Vrijlaten – Welzijn – Weten.

Het jaar 2011 zal voor mij in teken van EXPRESSIE staan. Dit woord vormt voor mij een inspiratiebron tot scheppen, creëren, schrijven. Expressie om van gedachten te kunnen wisselen met anderen, in woord en daad.

Wat is jouw woord voor het nieuwe jaar? Wat zal jouw leidraad worden in de komende maanden? Voel je vrij om het hier te delen.

Een heel gelukkig en gezond 2011!

~ Geïnspireerd door Christine Kane ~

Geplaatst in Compassie

Cholera en voodoo in Haïti

Op Haïti zijn de afgelopen weken bijna vijftig doden gevallen. Deze slachtoffers vielen niet ten prooi aan de gevreesde ziekte cholera, nee, zij werden op gruwelijke wijze vermoord! Vermoord door onwetendheid en bijgeloof. Vermoord door mensen in doodsangst – angst voor voodoo, of zoals het in Haïti heet: vodou.

De huidige bevolking van Haïti stamt grotendeels af van de Afrikanen die als slaven naar het land werden gebracht. In Haïti aangekomen werden zij door priesters en plantagehouders gedwongen bekeerd tot het katholicisme. Uit een mengeling van deze én Afrikaanse religies ontstond het vodou, de Haïtiaanse variant van het in West-Afrika ontstane voodoo. Nog steeds beoefenen veel Haïtianen het vodou.

Haïti is een eilandstaat, ingeklemd tussen Cuba en de Dominicaanse republiek. Het is een van de armste landen ter wereld, waar kinderarbeid een normale zaak is. De werkloosheid is met 70% enorm en de arbeidsbevolking is voornamelijk werkzaam in de – niet duurzame – landbouw. Je kunt eerder zeggen roofbouw. Door de politieke onrust en natuurrampen is er nauwelijks nog toerisme. Massale ontbossing – er is nog maar TWEE procent van de oorspronkelijke bossen over! – veroorzaakt erosie en woestijnvorming en hierdoor is het gebied extra kwetsbaar voor orkanen en cyclonen. En daar ontbreekt het Haïti helaas niet aan.


De bewoners blijft weinig bespaard: in 2004 een overstroming met meer dan 2.000 doden en vermisten. Datzelfde jaar waart orkaan Jeanne rond, in 2005 opgevolgd door broer Dennis: minstens 45 doden.  In 2008 doen diverse orkanen en tropische stormen Haïti aan, met bijna 800 doden en honderden gewonden als gevolg. In januari van dit jaar volgt een zware aardbeving met meerdere naschokken: 100.000 tot 200.000 doden en 1,5 miljoen daklozen. Een ramp van onvoorstelbare grootte.

Alsof dit alles nog niet vreselijk genoeg is, wordt in oktober cholera geconstateerd. De ziekte komt oorspronkelijk uit India, waar in 1817 een grote epidemie uitbreekt. De levensader, rivier de Ganges blijkt de besmettingshaard.

Cholera is een bacteriële infectieziekte die overgebracht wordt via water – besmet drinkwater, water dat gebruikt wordt voor het wassen van groenten, vissen die in besmet water geleefd hebben – of door contact met braaksel of ontlasting van een patiënt. Je kunt je voorstellen dat met 1,5 miljoen daklozen weinig sprake is van hygiëne. Ruim 120.000 Haïtianen zijn inmiddels besmet en circa 2.600 mensen zijn aan de ziekte bezweken.

De bewoners zijn dakloos, hongerig, leven onder erbarmelijke omstandigheden, en zijn bang voor cholera. Dit alles heeft er de afgelopen weken toe geleid dat in massa hysterie tientallen mensen in de zuid-westelijke regio Grand’Anse gelyncht, gestenigd, in stukken gehakt en in brand gestoken zijn. Velen van hen waren vodou priesters. De menigte dacht dat deze priesters met magische substanties de cholera over het land verspreiden. Men beschuldigt deze natuurgenezers van cholera hekserij.

De epidemie heeft vorige maand ook geleid tot dodelijke anti-VN rellen, toen de wanhopige populatie zich keerde tegen de Nepalese vredesmacht: zij zouden de ziekte naar Haïti gebracht hebben.

De regering moet dringend de Haïtiaanse bevolking informeren over de werkelijke oorzaak van cholera, en over de mogelijke bestrijding en voorkoming ervan. Dit zal geen makkelijke klus worden. Als je kind steeds zieker wordt, dan zoek je geen wetenschappelijke verklaring die je kunt zien noch begrijpen. Je zoekt een zondebok waar je je verdriet, angst en frustratie op kunt botvieren. En dit keer zijn het de houngan (vodou priester), de mambo (priesteres) en de bokor (beoefenaar van zwarte magie en tovenarij).

Er is nog maar weinig over van het paradijs dat Haïti ooit was. Merry Christmas Haïti, be as merry as you can…

Geplaatst in Columns, Expressief, Poëzie

Schone lei

Tijd vliegt, zegt men. Maar soms kruipt de tijd traag als een slak voorbij, zodat je het arme beestje wel een handje vooruit zou willen helpen. Andere keren – op heel speciale momenten – ontstaat juist de wens om de tijd helemaal stil te zetten.

Een vluchtig en relatief begrip, dat ‘tijd’. Heb jij ooit tijd gezien? Een flits in je ooghoeken, of een wazige plek die naast je zweeft? Iets dat je nog net kunt waarnemen als je je snel omdraait? Waar gaat de tijd naar toe en hoe neemt hij onze ervaringen mee? Eigenlijk bestaat ‘tijd’ helemaal niet. Het is gewoon een aaneenschakeling van gebeurtenissen met een regelmaat die afgeleid is uit de natuur.

Wat we er ook van vinden, de tijd wacht op niemand… en we naderen alweer het einde van het jaar. December, een donkere gure maand. Sneeuw bedekt de tuinen, ijzel en kou teisteren ons dagelijks. Maar binnen wacht de warmte. Binnen wachten gezin, familie en vrienden, heerlijk eten en lekkere drankjes.

Er is tijd en aandacht voor elkaar, om stil te staan bij de afgelopen twaalf maanden en vooruit te zien naar de volgende. Om te beseffen dat geluk niet groot hoeft te zijn. Dat we ieder jaar, iedere week en zelfs iedere dag bewust keuzes kunnen maken. Een tijd om stil te staan bij alles dat we hebben en dat we samen kunnen delen.

Het nieuwe jaar is een nieuw begin, een schone lei. Maar daaronder zie je nog vage afdrukken. Al deze ervaringen en belevenissen – vrolijke, gelukkige, maar ook verdrietige en misschien betreurenswaardige – hebben je gevormd tot de persoon die je nu bent. Laten we in deze feestmaand niet piekeren maar genieten, niet vergeten maar vergeven! Onszelf en anderen.

Fijne kerstdagen en een gelukkig 2011!

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Blanke sneeuw als een onbeschreven blad
Weerloos ontvankelijk voor nieuwe waarden
IJskristallen schitteren in de vrieskou
Schetsen een witte sterrenhemel op aarde

Vroege vogel ontwaakt in ochtendgloren
In donzige verentooi trekt er op uit
Hopt gevorkte krassen in het wit
Afdrukken van queeste naar wat buit

Diepere voetstappen verschijnen aan de rand
Vormen een nieuw pad kris door de krassen
Een voetbal rolt tussen kinderschoenen
Die uitgelaten rennen met grote passen

Doorploegd aan het einde van de dag
Blad volgeschreven zonder spijt
Het leven laat immers sporen na
Vervagende herinnering aan sereniteit

Dan ‘s nachts onder volmaakte stilte
Sluipen dreigende wolken naderbij
Een gordijn van sneeuw dwarrelt
Sluit zich aaneen tot een schone lei



Geplaatst in Expressief

Kleur in de sneeuw

Geplaatst in Expressief, Poëzie

Crisis in een notendop

Geld, geld, geld, GELD
Is dat nou het enige dat telt?

Het stroomt er trager in dan uit
Voor je het weet heb je geen duit

De wasmachine heeft grote kuren
Straks staat dat ding bij de buren

Shirts en handdoeken gaan nog wel
Maar een dekbed is voor hem een hel

Hij slingert en bonkt en maakt kabaal
Gaat zelfs aan de wandel die bak van staal

Kaatje moet een APK en grote beurt
Alweer betalen voor de garage zeurt

Winterbanden erom van vorig jaar
Zijn we voor de sneeuw weer klaar

Maar arm Kaatje wordt al oud
En het is voor haar bijna te koud

Dan de belasting twee keer op de mat
Kieper het maar in het zwarte gat

Ondoorzichtige termen,  leve blauw
U moet toch betalen mevrouw

De feestmaand vraagt om cadeaus
Anders wordt de Kerstman boos

Zolang je iets geeft vanuit je hart
Hoeft het niet duur, maar wel apart

De stralende gezichten om je heen
Geven meer geluk dan edelsteen

Kerstkaarten stuur ik dit jaar niet
En voel maar geen verdriet

Want goede wensen die zend ik wel
Voorspoed, gezondheid, het beste stel

Zolang je lieve familie hebt
En regelmatig met vrienden klept

Een volle donkere dubbele trappist
Met lekker voedzaam eten op de dis

Donzig bed en warme douche
Regelmatig knuffelen met je snoes

Dan minderen de geldzorgen rap
En loop je met veerkrachtige stap

De Lidl is trouwens best goed en leuk
Tover je heerlijke gerechten mee in keuk’

Slechts één verslaving laat mij niet los
Als ik dat niet kan ben ik zwaar de klos

Boeken, boeken, lezen is een must
Zonder woordenbrij heb ik geen rust

Fantasy  en thrillers  zijn onmisbaar
En anders schrijf ik ze zelf maar

Geld o geld, waar ga je heen
Laat me nou toch niet alleen

Ik hoef niet tot mijn oksels nat
Maar wil wel een laagje in het bad

Zwemmen in jou hoeft niet echt
Al klinkt pootjebaden niet slecht 😉

Geplaatst in Compassie

Ontuchtzaak kinderdagverblijf Amsterdam

Met grote afschuw en absoluut ongeloof las ik net een bericht over de ontuchtzaak in Amsterdam. Een ontuchtzaak in een kinderdagverblijf. Een veilige haven voor je kinderen, tenminste, daar vertrouw je op als ouder.

Een mannelijke medewerker van het kinderdagverblijf heeft in de loop der jaren tientallen kinderen misbruikt. Kinderen van nul tot maximaal vier jaar! Echt, helaas schieten woorden te kort, anders zou hij nu vast dood neergevallen zijn door mijn woede.

Mijn kinderen zijn vroeger eerst naar een gastouder gegaan toen ik moest werken, en daarna ook naar een kinderdagverblijf. Een geweldig kinderdagverblijf met hartelijke meiden die niets liever doen dan je oogappels vertroetelen, spelletjes met hen spelen, dingen leren. Een geweldig beroep, door hen kunnen wij blijven werken omdat onze kinderen veilig zijn en het gezellig hebben.

En dan komt zo’n eikel die dit vertrouwen met voeten vertrapt, die kinderen in het ergste geval voor hun leven beschadigt. Die ouders in een hel op aarde doet belanden. Het Nederlandse rechtssysteem is hier niet op berekend. Hoe wil zo’n man berecht worden? Met gevangenisstraf? Met therapie? Ik heb een prima oplossing: castratie, met twee bakstenen desnoods. Daarna mogen de ouders van de kinderen hem van me hebben.

Geplaatst in Cultuur, Expressief

Alternatieve kerststal

Het is dan wel een nepboom, maar toevallig wel kunst!

Tja, ik heb iets met knuffel moose

En ook het hertje kijkt genietend mee.

Geplaatst in Boeken, Fantasy, Film

Harry Potter

Vanavond hebben we Harry Potter and the Deathly Hallows deel 1 mogen aanschouwen. Inmiddels is het een traditie geworden om met mijn jongste zoon naar de bioscoop te gaan om de nieuwste Harry Potter film te zien. Overvolle agenda’s – zelfs in het weekend – stonden als een blok tussen ons en Must See in maar we hebben dit blok eindelijk in mootjes weten te hakken.

Deathly Hallows betekent zoiets als dodelijke relikwieën (heilige overblijfselen) en wordt vertaald met ‘De relieken van de Dood’. Meteen wordt weer overduidelijk waarom ik er jaren geleden voor gekozen heb om boeken bij voorkeur in de oorspronkelijke taal te lezen. Dit is voornamelijk Engels, mondjesmaat Nederlands en een enkel verdwaald Duits exemplaar.

Onbegrijpelijk waarom de namen in deze film verminkt worden tot een slap Nederlands aftreksel. Waarom doen ze dat? Gelukkig klinkt Harry Potter al vertrouwd genoeg en mogen we ons gelukkig prijzen dat het niet Harry Ketel geworden is. Zo is Hermione Granger in ons kleine landje Hermelien Griffel, en wordt Ron Weasley Ron Wemel genoemd. Je vindt hier een handige lijst met de vertalingen van de namen.

Oorspronkelijk waren de boeken van schrijfster J.K. Rowling bedoeld voor kinderen en vermoedelijk zijn daarom de namen en termen aangepast aan het jonge Nederlandse publiek. Wat de vertalers vergeten zijn is dat de jeugd tegenwoordig erg Engels gericht is door de TV en games die zij speelt. Bovendien worden de films steeds gewelddadiger en zijn ze echt niet meer geschikt voor kinderen die nog geen Engelse namen kunnen uitspreken.

Een overzicht:

Harry Potter en de

  1. Steen der Wijzen
  2. Geheime Kamer
  3. Gevangene van Azkaban
  4. Vuurbeker
  5. Orde van de Fenix
  6. Halfbloed Prins
  7. Relieken van de Dood

Mijn zoon  verslond de boeken en een aantal jaren had ik dan ook perfecte cadeaus voor hem. Vanaf zijn 11e jaar las hij ze zelfs in het Engels – een echte zoon van zijn moeder. Ik heb geloof ik de eerste twee boeken van hem geleend: wel aardig voor young adults maar niet echt goed. De rest van de serie heb ik niet gelezen, dus ik kan geen uitspraak doen over de verdere ontwikkeling. Men zegt dat de boeken beter worden.

Harry Potter wordt vaker vergeleken met The Lord of the Rings van J.R.R. Tolkien. Dit strijkt regelrecht tegen mijn haren in. Het kunstwerk van Tolkien staat absoluut ver boven de verhalen over Harry Potter. Tolkien heeft een hele wereld gecreëerd, met verhalen erom heen, hij heeft zelfs een complete taal verzonnen: Elfish. Ik lees de trilogie van Lord of the Rings als sinds mijn 18e, en in de loop der jaren heb ik de boeken vaak ter hand genomen. Ook de verfilming van The Lord of the Rings is prachtig gedaan, vooral de extended versions.

De films van Harry Potter daarentegen vallen mij tegen. The Half-Blood Prince heeft vorig jaar niet veel indruk op mij gemaakt; zelfs mijn jongste vond het einde onbevredigend. The Deathly Hallows is iets beter – de special effects zijn mooi gedaan en er zitten goede schrikmomenten in. Als je de boeken niet kent, is het moeilijk om alle voorvallen in het juiste perspectief te plaatsen. De grote lijn van het verhaal is wel goed te volgen.

Wat zal Harry Potter and the Deathly Hallows deel 2 ons brengen? Een aandoenlijk figuurtje – goed voor enigszins vochtige ogen – zullen we helaas niet meer terug zien. Maar één ding weet ik wel zeker: een grote bak met zoute popcorn zal verschijnen!

Geplaatst in Expressief, Poëzie

Hunting club

Twee reebruine kijkers
Kleine oren van opzij
En aan de bovenkant
Een prachtige gewei

Geschutkleurd diertje
Doelloos dolend in het bos
Luisterde ineens aandachtig
De honden waren los!

In vol alarm stoof hij weg
Door struikgewas en sloot
Maar niets mocht baten
Jagers schoten hem dood

Daar lag dan ons bokje
Heel stil met ogen dicht
Op handen gedragen
Werd hij naar fel licht

Bang voor blikken auto
Weg was mos en boom
Zijn hele leven leek ineens
Een vage verre droom

Dan knipperend met beide ogen
Monterde hij helemaal op
Eindelijk weer in een warm thuis
Al was het alleen zijn kop… 😉

Dit schatje hangt bij mij aan de muur.