er komen wolkjes uit mijn mond
een stukje hemel rond mijn kin
de herfst bijt, en ik hap terug
hopelijk zit er geen engeltje in
afbeelding: Pixabay
Categorie: Poëzie
Kinderspel
Vandaag heb ik gespeeld
heel even maar
ik was er zo mee klaar,
ik flirtte met de gedachte
om de ramen te wassen
er met een spons op te jassen,
tot aan de ellebogen toe
in een emmer met bubbels
lekker soppen zonder trubbels,
bruisend als champagne
zie, een zeepbel verscheen
en zweeft dan luchtig heen,
dikke spetters spatten in het rond
een compleet waterballet
en ik kraai van de pret,
de grond is natter dan het glas
mijn kleren druipen
sta op het punt te verzuipen,
zeepsop in mijn mond
maar ik slik gewoon
nu ook van binnen schoon.
Echt, vandaag was ik van plan
-nee dat zijn geen grappen-
om de ramen te lappen,
vastbesloten aan de slag
en ik zou me niet vervelen
…
maar het bleef bij spelen.
Halve Maan
.
Hé, heb jij het al gezien?
Iemand heeft aan de maan gezeten!
Zij is dwars doormidden,
de helft ineens vergeten.
.
Misschien is ze wel weg gegumd
of met een mes in twee,
een hele hete bliksemstraal
van boven naar benee.
.
Het is onbegonnen werk
om ernaar te gissen,
maar daar aan de onderkant
zag ik het nog sissen.
.
We wachten nu maar even af
of de maan nog opbloeit
en haar bollebozentoet
mogelijk weer aangroeit.
.
Uitgekookt
Er was eens een Ei
dat had de hik
het hopste in de pan
Koud dompelbad
Aggut, zei hij
daar schrik ik toch wel van
Door al die hitte
was hij benauwd
trok uit zijn warme jas
Zijn troon een dop
in sneeuwwit hemd
verlost van ’t hete gas
Ineens een mes
meedogenloos
sneed zo zijn kop eraf
En in een hap
ging Eiermans
al naar zijn eimansgraf
Vanuit de maag
riep onze vriend
Geniet en wees tevree
mijn wraak is zout
-cholesterol-
ik neem je met me mee
Man liep rood aan
greep naar zijn hart
en zakte toen ineen
Luid toegejuicht
door Eiervrouw,
al was ze wel alleen
Maar niet getreurd
uit een goed nest
een scharrel opgedaan
Eind goed al goed
stond aan haar zij
een stoere knappe haan
Mam, je bent prachtig
Mam, je bent prachtig
Heerlijk eigen, wijs, een schat
Liefdevol tachtig
❤
Zou jij het durven?
Zou jij het durven
en willen
doen?
Zomaar op iemand af stappen
die in gedachten verzonken loopt,
die denkt
dat je wilt
dat hij iets koopt?
In plaats daarvan
geef je hem iets,
gratis en voor niets:
een wilde bloem,
een hand of lach.
Plant jij een zoen
spontaan op zijn wang?
Want ja, het mag!
Een lichte beroering,
het hoeft niet lang.
Een beetje aandacht
kleurt de aarde,
geeft waarde
aan eenieder’s dag.
Zou jij het durven
en willen…
zou jij het doen?
—
Een paar weken geleden bezocht ik Kasteel Bouvigne, waar een onbekende man me vroeg of hij me gedichten mocht voorlezen. Ja, graag.
Het bleek Olaf Douwes Dekker te zijn, voormalig stadsdichter van Breda! De zon vermengde zich met zijn prachtige woorden en ik was volmaakt gelukkig. Zo gelukkig dat ik onverwacht een zoen op zijn wang plantte. Hij was net zo verrast als ik hehehe.
Een heel bijzonder moment, dat mij inspireerde tot het schrijven van dit gedicht. Veel dank voor jullie reacties.
Kind, ik heb je lief
Mijn wereld stond stil
toen jij werd geboren
en kreeg pas echt glans
door jouw eerste lach
Weerloos sterk
nam je mijn hart in handen
ik was verloren
vanaf de eerste dag
Je tere oogopslag
zo open, onschuldig
een moeiteloos smelten
ik zag alleen jou
Dan het hoofdje schuin
in twinkelende blik
verstraalde je ondeugd
waar ik zoveel van hou
Weergaloos dapper
stap jij door je leven
kin eigenwijs
onnavolgbaar vlug
Maar soms, in een tel
is daar weer mijn kleintje
en zie ik net als vroeger
je kuifje terug
Je kleine handen
werden stoere knuisten,
tien teentjes
nu van groot formaat
Maar wat blijft
is wij samen
een moederliefde
die nooit meer overgaat
—
Voor Owen en Elin,
en natuurlijk ook voor mijn zonen Nick en Sean
❤
© MC Driessen
Hemelse Heksenbezem
–
Ik wil de wolken vangen
een net langs de hemel hangen
en de grauwgrijze en witte watten
uit de natte lucht
plukken
Ik wil de wolkenmoes draaien
het goedje waar nodig zaaien
en wegzuigen het overschot
het regenwater
verdelen
Ik wil de wolken hoger
blazen met een enorme haardroger
ze naar gebarsten aarde leiden
laten ontkiemen
doordrenken
Ik wil de lucht in evenwicht vegen
verspreiden de vochtige zegen
en met ferme streken
de aarde
helen
–
Copyright Marion Driessen
Gouden Hart
–
ik vlecht gouden draadjes zonnestralen
tot een lint
en knoop hiermee mensen aan elkaar
verbind
zodat zij hand in hand
uit ieder land
het licht doorgeven
beleven
dat we helemaal niet zo anders zijn
geleid de glans tot in het hart
en verlicht van binnenuit
sla weg
de haat
de pijn
totdat het klopt…
–
Copyright Marion Driessen
Gedachtegolven
gedachten
wervelen in mijn hoofd
rond mijn schouders
smoren me
onder druk
maar ik geloof ze niet
en laat ze van me afglijden
langs mijn lijf naar beneden
tot ze rusten op mijn voeten
ergens onder aan mijn tenen
hangen te bungelen
waar ze duikertje spelen
in een zee van golven
en meevaren
met het tij
M©Driessen
DOLDRIEST 